موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٠ - خاتمة در بيان آنكه اين سوره نسبت رسول صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام است

تنبيه عرفانى: در حقيقت سلام تا مطلع فجر

چنانچه سابقاً در بيان حقيقت «ليلة القدر» مذكور شد، از مراتب وجود و تعيّنات غيب و شهود به اعتبار احتجاب شمس حقيقت در افق آنها «ليل» تعبير شود؛ و بنا بر آن، «ليلة القدر» ليله‌اى است كه حق تعالى به حسب جميع شؤون و احديّت جمع اسماء و صفات، كه حقيقت اسم اعظم است، در آن محتجب باشد. و آن تعيّن و بنيه ولىّ كامل است كه در زمان رسول خدا آن سرور، پس از آن، ائمّه هدى، واحداً بعدَ واحدٍ، مى‌باشند. بنابراين، «فجرِ» ليلة القدر وقتى است كه آثار شمس حقيقت از خلف حجب تعيّنات ظاهر گردد. و طلوع شمس از افق تعيّنات، «فجر» يوم القيامة نيز هست. و چون از مدّت غروب و احتجاب شمس حقيقت در افق تعيّناتِ اين اولياء كمّل تا وقت طلوع فجر كه مدت «ليلة القدر» است، آن ليله صاحبِ شرف از تصرّفات شيطانيه مطلقاً سالم است و به همان طور كه شمس محتجب شده است بى‌كدورت و تصرف شيطانيه طالع شود، فرموده است: «سلام است آن شب تا طلوع فجر». و اما ساير ليل‌ها يا اصلًا سلامت ندارند، و آن ليالى بنى‌اميه و امثال آنها است؛ و يا سلامت به جميع معانى ندارند، و آن ليالى ساير ناس است.

خاتمة: در بيان آن‌كه اين سوره نسبت رسول صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام است‌

از بيانات عرفانيه و مكاشفات ايمانيه، كه به دستگيرى اولياء عظام عليهم السلام بر قلب منير اهل معرفت ظاهر شد، معلوم شود كه چنانچه سوره مباركه «توحيد» نسبت ذات مقدس حق- جلّ و علا- است، سوره شريفه «قدر» نسبت اهل بيت عظام عليهم السلام است؛ چنانچه در روايات معراج وارد است: