موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣ - در بيان مراعات و اهمّيت آن

عمليه، مراعات حال خود را بكند و با رفق و مدارا با نفس رفتار نمايد و زائد بر طاقت و حالت خود تحميل آن نكند؛ خصوصاً براى جوان‌ها و تازه‌كارها اين مطلب از مهمّات است كه ممكن است اگر جوان‌ها با رفق و مدارا با نفس رفتار نكنند و حظوظ طبيعت را به اندازه احتياج آن از طرق محلّله ادا نكنند، گرفتار خطر عظيمى شوند كه جبران آن را نتوانند كرد؛ و آن خطر آن است كه گاه نفس به واسطه سخت‌گيرى فوق‌العاده و عنان‌گيرى بى‌اندازه عنان‌گسيخته شود و زمام اختيار را از دست بگيرد و اقتضائات طبيعت كه متراكم شد و آتش تيز شهوت كه در تحت فشار بى‌اندازه رياضت واقع شود، ناچار محترق شود و مملكت را بسوزاند. و اگر خداى نخواسته سالكى عنان‌گسيخته شود يا زاهدى بى‌اختيار شود، چنان در پرتگاه افتد كه روى نجات را هرگز نبيند و به طريق سعادت و رستگارى هيچ گاه عود نكند.

پس سالك چون طبيب حاذقى بايد نبض خود را در ايّام سلوك بگيرد و از روى اقتضائات احوال و ايّام سلوك با نفس رفتار كند؛ و در ايّام اشتعال شهوت كه غرور جوانى است طبيعت را به‌كلّى منع از حظوظش ننمايد و با طرق مشروعه آتش شهوت را فرو نشاند كه فرونشاندن شهوت به طريق امر الهى اعانت كامل در سلوك راه حق كند. پس نكاح و زواج كند كه از سنن بزرگ الهى است كه علاوه بر آن‌كه مبدأ بقاء نوع انسانى است در سلوك راه آخرت نيز مدخليت بسزا دارد. و از اين جهت، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: «كسى كه تزويج كند، نصف دينش را احراز نموده»[٥٠].

و در حديث ديگر است كه «كسى كه دوست دارد ملاقات كند خدا را پاك و

[٥٠] - الكافي، ج ٥، ص ٣٢٨،« كتاب النكاح»،« باب كراهة العزبة»، حديث ٢.