موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٦ - فصل پنجم ذكر بعض درجات ديگر اخلاص

وَطَاعَتِهِ، فَإنَّ اللَّهَ لا يُعْبَدُ حَقَّ عِبادَتِه»[٣١٧].

وقال عليه السلام فى حديث آخر: «كُلُّ عَمَلٍ تُريدُ بِهِ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فكُنْ فيِهِ مُقَصِّراً عِنْدَ نَفْسِكَ؛ فَإنَّ النّاسَ كُلَّهُمْ في أعمالِهِمْ فيما بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ مُقَصِّرونَ إلّامَنْ عَصَمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ»[٣١٨].

وعنه عليه السلام: «لا تَسْتَكْثِرُوا كَثيرَ الْخَيْر»[٣١٩].

و در صحيفه كامله در وصف ملائكة اللَّه فرمايد: «الَّذينَ يَقُولُونَ إذا نَظَرُوا إلَى جَهَنَّمَ تَزْفَرُ إلى أهْلِ مَعْصِيَتِكَ: سُبْحانَكَ، ما عَبَدْناكَ حَقَّ عِبادَتِك»[٣٢٠].

اى ضعيف! جايى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله كه اعرف خلق اللَّه است و عمل او از همه كس نورانى‌تر و باعظمت‌تر است اعتراف به عجز و تقصير كند و «مَا عَرَفْنَاكَ‌

[٣١٧] -« امام موسى بن جعفر عليهما السلام به فرزندش فرمود:" پسركم، بر توست كه( در عبادت خدا) بكوشى؛ و هرگز خود را از تقصير در عبادت و طاعت خداى عزّ وجلّ مبرّا مدان، كه همانا خدا آن‌چنان‌كه حق اوست عبادت نمى‌شود"».( الكافي، ج ٢، ص ٧٢،« كتاب الإيمان و الكفر»،« باب الاعتراف بالتقصير»، حديث ١)

[٣١٨] -« همان جناب عليه السلام فرمود:" در هر كارى كه با آن خداوند عزّ وجلّ را اراده مى‌كنى، در انجام آن( آن‌چنان‌كه بايد) خود را مقصر بدان كه همانا همه مردم جز آن كس كه خداوند عزّ وجلّ مصونش بدارد در كارهايشان بين خود و خدا مقصرند"».( همان، حديث ٤)

[٣١٩] -« خير بسيار را زياد مشماريد».( عبادت و طاعت خدا هرچه هم زياد باشد اندك است).( الكافي، ج ٢، ص ٢٨٧،« كتاب الإيمان و الكفر»،« باب استصغار الذنب»، حديث ٢)

[٣٢٠] -« كسانى كه به جهنم نظر كنند كه چگونه به سوى اهل معصيت تو مى‌خروشد، گويند:" تو منزهى؛ ما تو را آن‌چنان‌كه حق عبادت توست عبادت نكرديم"».( صحيفه كامله سجاديه، دعاى سوم، ص ٣٥)