موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٢ - فصل سوم در بيان بعضى مراتب اخلاص است به طريق اجمال بهطورى كه مناسب با وضع اين اوراق است

اخلاص عملى و صفتى و ذاتى. و شايد هم ظهور در اخلاص ذاتى داشته باشد كه مراتب اخلاص ديگر از لوازم او است.

و شرح اين حديث شريف و بيان مقصود از «ينابيع الحكمة» و كيفيّت جريان آن از قلب به لسان و مدخليت خلوص در اين جريان و خصوصيت «اربعين صباح»، از نطاق بيان در اين رساله خارج است و محتاج به رساله‌اى جداگانه است. و رساله معروف به «تحفة الملوك في السير و السلوك» منسوب به عارف باللَّه، مرحوم بحر العلوم است كه عمده نظرش شرح اين حديث شريف است. و آن رساله لطيفه‌اى است، گرچه خالى از بعض مناقشات نيست؛ و لهذا بعضى آن را از آن بزرگوار نمى‌دانند؛ بعيد هم نيست.

فصل سوم در بيان بعضى مراتب اخلاص است به طريق اجمال به‌طورى كه مناسب با وضع اين اوراق است‌

يكى از مراتب آن، تصفيه عمل است- چه عمل قلبى يا قالبى- از شائبه رضاى مخلوق و جلب قلوب آنها، چه براى محمدت يا براى منفعت يا براى غير آن. و در مقابل اين، اتيان عمل است ريائاً. و اين رياء فقهى، و از همه مراتب ريا، پست‌تر و صاحب آن از همه مرائى‌ها بى‌ارزش‌تر و خسيس‌تر است.

مرتبه دوم، تصفيه عمل است از حصول مقصودهاى دنيوى و مآرب زائله فانيه، گرچه داعى، آن باشد كه خداى تعالى به واسطه اين عمل عنايت كند؛ مثل خواندن نماز شب براى توسعه روزى، و اتيان صلات اوّل ماه مثلًا براى سلامت از آفات آن ماه، و دادن صدقات براى سلامتى، و ديگر مقصدهاى‌