موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٦ - وسوسه و مكايد شيطان

است، به اخبار رجوع كند ببيند رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمّه هدى عليهم السلام نيز در اين امور متعارف بودند. فقط در تمام مردم اين طايفه وسواسيه هستند كه به خلاف رسول خدا و ائمّه معصومين عليهم السلام و فقهاء مذهب و علماء ملت عمل مى‌كنند و اعمال همه را ناچيز مى‌شمارند و عمل خود را موافق با احتياط و خود را مبالى به دين مى‌دانند. مثلًا، در باب وضو اخبارى كه وضوى رسول خدا را بيان كرده‌اند متواتر است. على‌الظاهر، حضرت رسول صلى الله عليه و آله يك مشت [آب‌] به صورت مى‌زدند و يك مشت به دست راست و يك مشت به دست چپ‌[٢٨٠]. و اجماع فقهاء اماميه قائم است على التحقيق كه اين وضو صحيح است. و ظاهر كتاب خدا نيز همين است. در شستن دوم، بلكه غرفه دوم، بعضى اشكال كردند؛ ولى غرفه دوم، بلكه شستن دوم نيز، ضرر ندارد، گرچه در استحبابش كلامى است. و ليكن شستن سوم بدعت و مبطل وضو است بلا اشكال روايتاً و فتوى.

اكنون عمل وسواسى بيچاره را ببين كه به بيست غرفه كه هر يك از آن غرفه‌ها فرا مى‌گيرد تمام دست را و غَسله تامّه محسوب مى‌شود اكتفا نمى‌كند؛ در اين صورت وضويش بى‌اشكال باطل است. اين بدبخت ضعيف العقل اين عمل را كه از اطاعت شيطان و وسوسه او بجا آورده صحيح مى‌داند و موافق احتياط، آن‌وقت عمل سايرين را باطل مى‌شمارد. اكنون وجه صدق حديث شريف كه او را بى‌عقل شمرده است معلوم مى‌شود. كسى كه عمل مخالف با عمل رسول خدا را صحيح بداند و عمل موافق با آن حضرت را باطل بداند، يا از دين خدا خارج است يا بى‌عقل. و چون اين بيچاره از دين خارج نيست، پس بى‌عقل است و مطيع شيطان و مخالف رحمان.

[٢٨٠] - ر. ك: وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٨٧،« كتاب الطهارة»،« أبواب الوضوء»، باب ١٥.