راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٣٣ - فصل وصيّتهاى سيّد بن طاووس

است. و سعايت كننده‌اى است كه قولش گواهى شده است، هر كس آن را پيش روى خود قرار دهد وى را به بهشت رهبرى مى‌كند، و كسى كه آن را به پشت سر اندازد او را به دوزخ مى‌كشاند. او راهنمايى است كه به بهترين راهها رهنمون است، و كتابى است كه در آن تفصيل و بيان و تحصيل است، و داراى لحنى جدّى است براى آن ظاهر و باطنى است. ظاهر آن حكم و باطن آن دانش است برون آن زيبا و دلكش، و درون آن عميق و ژرف است. باطن آن را باطنهاست، شگفتيهاى آن شماره نمى‌شود، و نكته‌هاى شگرف آن كهنه نمى‌گردد. چراغهاى هدايت، و برجهاى حكمت در آن است. براى كسى كه چگونگى آشنايى با قرآن و اشارات و نكات آن را مى‌داند راهنماى معرفت است، پس بايد بيننده چشمانش را به هر سو باز كند، و نظر خود را به دارنده اين اوصاف معطوف كند تا از هلاكت رهايى يابد، و از ورطه نوميدى به در آيد، چرا كه تفكر حيات قلب انديشمند است چنان كه حامل روشنى در تاريكيها در پرتو نور گام برمى‌دارد. شما را به خوبى رها شدن (از دنيا) و كمتر انتظار كشيدن سفارش مى‌كنم.»«٣٢»

و نيز كافى به سند خود از آن حضرت نقل مى‌كند كه پيامبر (ص) فرموده است: «قرآن چراغ هدايت از گمراهى، بينايى از كورى، رهايى از لغزش.

روشنايى در تاريكى، نور در گورها، بازدارنده از نابودى، هدايت از ضلالت، روشنگر تيرگى فتنه‌ها و رساننده از دنيا به آخرت است، و كمال دينتان در آن است، و هر كس كه از قرآن منحرف شد به دوزخ درافتاد.»»«٣٣»

و نيز در كافى از امامان معصوم (ع) نقل است كه فرموده‌اند: «كسى كه امر امامت ما را از قرآن نفهمد، نخواهد توانست فتنه‌ها را زير پا بگذارد.»«٣٤»