راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢ - پيشگفتار
را از معدن آن اخذ مىكنند، و در راههاى ديگر كه موجب پراكندگى است گام برنمىدارند، و تنها آثار امامان اهل بيت (ع) را دنبال مىكنند و سعادت و رستگارى و پيروزى را در اقتداى به آنها دانسته، از هدايت آنها بهره برده و در پرتو انوار آنها حركت مىكنند.
سخنگويى كه از هدايت آنها بهرهمند نيست از آن كه به شب در بيابان هيزم گرد مىآورد. و يا شبكورى كه شبانه طىّ طريق مىكند گمراهتر است، و مانند كسى كه تيرانداز را از شكارچى تميز ندهد پيوسته مسائل را به هم در آميخته و بر مردم مشتبه مىكند و اصلاحطلبى كه در راه آنها حركت نمىكند همچون كسى است كه در ميان آب در جستجوى پارهاى آتش است و عارف پارسايى كه متمسّك به هدايت آنها نباشد در وادى حيرت سرگردان است. سالك راه خدا اگر جز در طريق آنها قدم بردارد، رشد و صلاح خود را از دست مىدهد، هواى نفسانى بر او چيره مىشود، و او را به دنبال خود مىكشد، شيطان بر او استيلا مىيابد، انواع سختيها و بدبختيها به او رو مىآورد، و سرانجام او را در وادى تيرهبختى و نابودى سرنگون مىكند و دچار بدنامى و ننگ مىسازد.
كتاب احياء العلوم نوشته غزّالى و تهذيب آن المحجة البيضاء تأليف مرحوم ملّا محسن كاشانى نمونه ملموسى از اين حقيقت مىباشند.
ما جز در پى حقيقت گام برنمىداريم و جز از معيارهاى عدل پيروى نمىكنيم، و حقّ صاحب حقّى را ضايع نمىگردانيم و بسيار اهميّت مىدهيم كه رسم ادب و حدود حرمت را رعايت كنيم: حرمت علم و دين، ادب احتجاج و استدلال، حرمت كتاب و ادب گفتار. ما از كسانى نيستيم كه از ارزش آنچه مردم دارند بكاهيم، و بدگويى درباره يكى از دانشمندان امّت مسلمان را جايز بشماريم، و نسبت دروغ و فريب و گستاخى به او را روا بدانيم، و سخنى كه با حرمت و حيثيت مصنّفى برخورد كند و چيزى از مقام و منزلت او بكاهد هرگز خوشايند ما نيست بلكه ما مردان علم و فضيلت را هر كس و هر عنصر و از هر