راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٤ - فصل گفتار برخى از دانشمندان در فضيلت علم

و نيز: «هيچ حسد- يعنى غبطه‌اى- نيست مگر نسبت به دو كس، آن كه خداوند به او مالى داده و وى را بر مصرف آن در راه حقّ قدرت بخشيده است، و كسى كه خداوند حكمت به او عطا كرده و وى به آن داورى مى‌كند و آن را به ديگران مى‌آموزد.»«٨٣»

و نيز: «كسى كه مردم را به راه حقّ هدايت كند، به اندازه اجر همه پيروانش به او پاداش داده مى‌شود بى‌آن كه چيزى از اجر آنها كاسته شود، و هر كس مردم را به گمراهى دعوت كند به اندازه گناهان همه كسانى كه از او پيروى كرده‌اند گنهكار مى‌باشد، بى‌آن كه از گناهان آنها چيزى كم گردد.»«٨٤»

و نيز: هنگامى كه فرزند آدم مى‌ميرد عمل او پايان مى‌يابد جز در سه چيز:

صدقه‌اى كه ادامه داشته باشد، دانشى كه مردم از آن سود برند و فرزندى صالح كه برايش دعا كند.»«٨٥»

و نيز: «بهترين چيزى كه آدمى به جاى مى‌گذارد سه چيز است: فرزند شايسته‌اى كه براى او دعا كند، صدقه‌اى كه دوام داشته باشد و اجرش به او برسد و دانشى كه مردم پس از او به آن عمل كنند.»«٨٦»

و نيز: «فرشتگان بالهاى خود را براى طالبان دانش- جهت اظهار خشنودى از كار او- مى‌گسترانند.»«٨٧»

و نيز: «دانش را طلب كنيد هر چند در چين باشد.»«٨٨»