راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٦٥ - تمييز واجب و مستحب و تفاوت بعضى از مستحبّات با يكديگر

آن مى‌افزايد«١٠»، و بعد با گوشه چشم به سمت راست خود اشاره مى‌كند و مى‌گويد: السلام عليكم و رحمة الله و بركاته، و ضمن گفتن اين سلام خروج از نماز را نيّت مى‌كند، و در آن پيامبران و امامان و فرشتگان نگهبان را مخاطب خود مى‌شمرد. و اين صورت نماز كسى است كه بخواهد آن را فرادا به جا آورد.

سپس تعقيبات نماز را آغاز مى‌كند، و بايد در حال تورّك و رو به قبله و در جايگاه نماز خود بوده، و همچنان با طهارت باشد، و از هر چه نماز را باطل مى‌كند، و يا از ثواب آن مى‌كاهد دورى كند، روايت است كه: «هر چه به نماز زيان مى‌رساند به تعقيب نيز ضرر وارد مى‌كند» و تعقيب از نماز نافله افضل، و «در به دست آوردن روزى از سفر كردن به شهرها مؤثّرتر است»«١١»، اذكارى كه در تعقيبات نماز از اهل بيت (ع) وارد شده بسيار است، و برخى از آنها در كتاب ترتيب الاوراد از اين كتاب خواهد آمد، و افضل اين اذكار تسبيح حضرت زهرا (ع) است كه مطابق آنچه از امام صادق (ع) روايت شده فضيلت آن از هزار ركعت نماز در روز بيشتر است«١٢».

چون از تعقيبات نماز فارغ شد، دو سجده شكر به جا آورد، و هر قدر مى‌تواند آنها را طولانى كند، در اين سجده‌ها بازوهايش را بر زمين بگستراند، و سينه و شكمش را به آن بچسباند، و پيشانى و گونه‌هايش را بر خاك نهد، و با نهادن گونه‌ها بر خاك جدا بودن اين دو سجده از هم تحقّق مى‌يابد، و در آنها با خواندن ادعيه مأثور كه پاره‌اى از آنها پيش از اين ذكر شده است دعا كند.

تمييز واجب و مستحب و تفاوت بعضى از مستحبّات با يكديگر

مى‌گويم: همه آنچه ذكر كرديم سنّتها و هيأتها و آدابى است كه سزاوار است جوينده راه آخرت تمام آنها را رعايت كند، ليكن آنچه از آنها واجب‌