راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٦٣ - باب دوّم در چگونگى اعمال ظاهرى نماز

پيامبر خدا (ص) دوست مى‌داشت پيشانى‌اش را بر خاك قرار دهد، و من آنچه را رسول خدا (ص) دوست مى‌داشته است دوست دارم.»«٥»

و نيز فرموده است: «و اگر دستهايت را به زمين برسانى افضل است.»«٦»

بهترين سجده‌گاهها تربت حسينى (ع) است، زيرا آن زمينهاى هفتگانه را روشن مى‌سازد، و حجابها را از ميان برمى‌دارد، و همين امر از ديگر ائمّه (ع) نيز روايت شده است«٧». در موقعى كه فرد نمازگزار پيشانى را بر خاك مى‌نهد بايد دو كف دست و دو زانو و دو ابهام پا را نيز بر زمين بگذارد، و بينى را هشتمين عضو خود قرار داده آن را نيز بر خاك نهد، و در حالى كه به طرف خود مى‌نگرد بگويد: «اللهم لك سجدت و بك آمنت و لك اسلمت و عليك توكلت و انت ربى سجد وجهى للذى خلقه و شق سمعه و بصره الحمد لله رب العالمين تبارك الله احسن الخالقين»، سپس مى‌گويد: «سبحان ربى الاعلى و بحمده» و اين را يك يا سه يا پنج و يا هفت بار و يا هر قدر در توانش باشد تكرار كند، پس از آن سر بردارد، و در حالى كه متورّك يعنى بر ران چپ نشسته و پشت پاى راست را بر كف پاى چپ نهاده است پس از تكبير بگويد: «استغفر الله ربى و اتوب اليه» سپس بخواند: «اللهم اغفر لى و ارحمنى و اجرنى و ادفع عنى انى لما انزلت الى من خير فقير تبارك الله رب العالمين» پس از آن تكبير بگويد، و سجده دوّم را مانند سجده اول به جا آورد سپس نمازگزار سر برمى‌دارد، و به همان گونه كه گفته شد مى‌نشيند، و اندكى درنگ مى‌كند اين را جلسه استراحت مى‌گويند. پس از آن برمى‌خيزد، و در هنگام برخاستن بر كفهاى دست تكيه كرده زانوها را پيش از آنها بلند مى‌كند، و در همين حال مى‌گويد:

«بحولك اللهم و قوتك اقوم و اقعد»، و اگر مى‌خواهد بگويد: «و اركع و اسجد» و هنگامى كه راست ايستاد بسم الله و حمد و سوره بخواند، و بهتر است در همه‌