راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٠٠ - قسم سوّم زدودن فضلات ظاهر بدن

گفته‌اند: ائمّه (ع) با وسمه خضاب مى‌كردند، و خضاب با رنگ زرد خضاب ايمان، و با حنا (قرمز) رنگ اسلام، و با رنگ سياه خضاب اسلام و ايمان و نور است.

پيامبر خدا (ص) به على (ع) فرمود: «يك درهم براى خضاب خرج كردن بهتر از هزار درهم است كه در غير آن در راه خدا خرج شود. و در آن چهارده خصلت است: بادى را كه در گوشهاست دفع مى‌كند چشم را جلا مى‌دهد بيخ بينى را نرم مى‌كند دهن را خوشبو مى‌سازد لثه‌ها را محكم مى‌گرداند بيمارى و ضعف را از ميان مى‌برد وسوسه‌هاى شيطان را كم مى‌كند فرشتگان بدان خوشحال، مؤمنان شاد و كافران به سبب آن خشمگين مى‌شوند خضاب زينت و آرايش است بوى خوش است نكير و منكر از آن شرم مى‌كنند، و در قبر مايه برائت و خلاصى است.»«١٢٥»

بيشتر اين اخبار با اسناد معتبر در كتاب كافى نيز روايت شده است«١٢٦».

در كتاب مذكور به سند صحيح از عمر بن يزيد روايت شده كه گفته است ابو عبد الله (ع) فرمود: «زنهار كه محاسنت از خضاب خالى باشد، چه اين فقر و بيچارگى است.»«١٢٧»

و به سند خود از حنص اعور نقل مى‌كند كه گفته است: از ابا عبد الله (ع) درباره خضاب ريش و سر پرسيدم كه آيا آن سنّت است، فرمود: «آرى» عرض كردم: امير مؤمنان (ع) خضاب نمى‌كرد، فرمود: «آنچه مانع آن حضرت شده بود گفتار پيامبر خدا بود كه: اين (محاسن) را از آن خون (سر) خضاب خواهى كرد.»«١٢٨»

مى‌گويم: غزّالى درباره منع از خضاب بويژه به رنگ سياه مبالغه‌