راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٩٠ - فصل دلايل وجوب عصمت امام

اين كه شاهد بياورند تأييد كرد. به همين سبب عمر بن عبد العزيز فدك را به فرزندان فاطمه (ع) برگردانيد. و فاطمه (ع) وصيّت فرمود كه ابو بكر بر جنازه‌اش نماز نگزارد و در نتيجه در شب به خاك سپرده شد«٢٦». ديگر سخن ابى بكر است كه گفته است: وى شيطانى دارد كه بر او چيره است«٢٧». و عمر در اين باره گفته است: بيعت با ابو بكر كارى نا انديشيده بود كه خداوند مسلمانان را از شرّ آن مصون داشت، هر كس مانند آن را انجام دهد او را بكشيد«٢٨». ديگر اين كه ابو بكر هنگام مرگ در استحقاق خود براى امامت و پيشوايى شكّ كرد«٢٩». ديگر جهل او به احكام است به طورى كه دست چپ دزد را بريد«٣٠». و مردى را در آتش سوزانيد«٣١». و معناى كلاله و ميراث جدّه را نمى‌دانست، و در بسيارى از احكام سراسيمه شد.«٣٢»

ديگر اين كه خالد بن وليد را بر جنايتى كه مرتكب شد حدّ نزد و قصاص نكرد«٣٣»، و هنگامى كه امير مؤمنان (ع) از بيعت با او سر باز زد، عمر را به در خانه آن حضرت فرستاد، وى آتش برافروخت، در حالى كه فاطمه (ع) و گروهى از بنى هاشم در آن بودند» «٣٤»

، و پشيمانى او بر اين كه در خانه فاطمه (ع) را گشوده است«٣٥».

عمر به سنگسار كردن زن آبستن، و زن ديوانه، و زنى كه ششماهه‌