راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٢٤ - كتاب قواعد عقايد

يَهْدِي الله لِنُورِهِ من يَشاءُ«١٤» و نيز: وَ من لَمْ يَجْعَلِ الله لَهُ نُوراً فَما لَهُ من نُورٍ«١٥» و نيز وَ الله يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ«١٦»

فصل: پيامبر ما (ص) خردمندترين خردمندان و دين ما بهترين اديان است‌

بدان پيامبر ما (ص) خردمندترين خردمندان، و آيين او بهترين آيينهاست.

خداوند او را به پيامبرى برانگيخت، و قرآن را بر او نازل فرمود تا مردم راه عدل و داد را در پيش گيرند. رسول گرامى (ص) اوامر خداوند را به مردم ابلاغ و آنان را با بيانات و براهينى كه متناسب با عقول آنها بود به شناخت پروردگار خود و به روز بازپسين ارشاد فرمود، و به دلائل و حجّتهايى كه در حدّ دركشان بود آگاه گردانيد و امور دينشان را كامل ساخت. پيامبر (ص) براى هر دسته و طايفه‌اى از مردم ادلّه و خطابات و نيكوترين استدلالات و معجزاتى را آورد كه درخور فهم و عقل آنان بود، و در برابر هر ادّعايى حجّت و برهانى اقامه كرد، تا مردم در كار خود داراى بصيرت و بينش باشند، چنان كه قرآن فرموده است: لِيَهْلِكَ من هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى‌ من حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ«١٧»، و امّت او در وصول به مقاصد خود و مسائلى كه مهمّ و به امر دين آنها مربوط است به آثار گذشتگان نياز پيدا نكند بنابراين كسى نمى‌تواند بگويد: اثبات حقّانيّت پيامبران و شرايع و اديان منوط به اثبات آفريدگار و صفات كماليّه اوست، پس چگونه ممكن است به وسيله شرع آفريدگار و صفات او شناخته شود؟ چرا كه صاحب شريعت اگر هم از مقبوليّت قول و عصمت عمل برخوردار نبود باز از حيث اين كه شرع او