راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧٨ - علّت نكوهيدگى دانشهاى ناپسند

جز اين كه او لامساس (دست نزن) نمى‌گويد، بلكه لا قتال (جنگى نيست) مى‌گويد، و اين را شيخ طبرسى در كتاب احتجاج خود نقل كرده است«٣٥».

غزّالى مى‌گويد: «تذكيرى كه شرعا ستوده است و در حديث ابوذر نسبت به آن ترغيب شده همين است. در آن حديث آمده است: حضور در مجلس ذكر بهتر از هزار ركعت نماز، و حضور در مجلس علم بهتر از عيادت هزار بيمار، و تشييع هزار جنازه است گفته شد: اى پيامبر خدا از قرائت قرآن نيز بهتر است؟

فرمود: آيا قرائت قرآن بدون علم سودى دارد؟»«٣٦» دغلكاران دروغ‌پرداز اين احاديث را بر پاكى نفس خود دليل آورده، و بر خرافات خود نام تذكير نهاده، و طريق ذكرى را كه پسنديده شرع است فراموش كرده‌اند، و به داستانهايى كه مورد اختلاف و در آنها زياده و نقصان است و بيرون از قصه‌هاى قرآن و زياده بر آن است خود را سرگرم كرده‌اند، زيرا شنيدن برخى از داستانها سودمند، و گوش دادن به بعضى ديگر، اگر چه راست باشند زيانبار است، و هر كس اين در را به روى خود بگشايد، و به شنيدن داستانها گوش فرا دهد، راست و دروغ و سودمند و زيانبار بر او مشتبه مى‌شود لذا شرع مؤمنان را از اين كار نهى كرده است، و به همين مناسبت گفته شده:

چقدر نياز است به قصّه‌گويى كه راستگو باشد. امّا اگر داستانى كه نقل مى‌شود از سرگذشتها و داستانهاى پيامبران، و مربوط به امور دين، و قصّه‌گو راست‌گفتار باشد، شنيدن آن اشكالى ندارد؟ ليكن بايد از دروغ و نقل حالاتى پرهيز كرد كه به لغزشها و سهل‌انگاريهايى اشاره دارد كه فهم عوام از درك معانى آنها قاصر است و نمى‌دانند آن لغزش نادر بوده و در پس آن اعمال نيكى انجام گرفته كه آن را جبران كرده و پرده بر روى آن كشيده است، زيرا نادان ممكن است در سهل‌انگاريها و لغزشهاى خود به اين گونه داستانها متشبّث شده با استناد به آنها