راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧٦ - علّت نكوهيدگى دانشهاى ناپسند

خواستهاى دنيوى و مشغول چاره‌انديشى براى گردآورى مال و جاه، و زياد كردن وسايل و اسباب است و به طور كلّى رو به سوى اينها دارد، و كى و كجا رو به سوى آفريننده آسمانها و زمين آورده است. كلمه لا اله الّا الله خبر از حقيقت توحيد است، از اين رو موحّد كسى است كه در جهان جز يكى نبيند، و روى او تنها متوجّه خدا باشد، و در اين صورت امتثال امر او كرده كه فرموده است: قُلِ الله ثُمَّ ذَرْهُمْ«٣١»، و مراد گفتن به زبان نيست، و زبان مترجمى است كه گاهى راست و زمانى دروغ مى‌گويد، بلكه تنها دل است كه زبان ترجمان آن و مورد نظر حق تعالى و مخزن توحيد و جايگاه آن است.

چهارمين واژه ذكر و تذكير است،

خداوند فرموده است: وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى‌ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ«٣٢». در ستايش مجالس ذكر و تذكير احاديث بسيارى وارد شده، از جمله پيامبر (ص) فرموده است: «چون بر مرغزارهاى بهشت گذر كنيد از آنها بهره گيريد عرض شد: مرغزارهاى بهشت كدام است؟ فرمود:

مجالس ذكر.»«٣٣»

در حديث آمده است: «خداوند بجز فرشتگان حافظ خلق، فرشتگانى دارد كه در هوا در گردشند، هنگامى كه مجالس ذكر را مى‌بينند، يكديگر را آواز مى‌دهند، كه بشتابيد به سوى مطلوب خويش، پس به اهل ذكر مى‌پيوندند، و به گرد آنان در مى‌آيند، و به اذكار آنها گوش مى‌دهند.» سپس پيامبر (ص) فرمود: «هان! خدا را ياد كنيد، و خودتان را پند دهيد»«٣٤». واژه تذكير چنان كه مى‌بينيد به آنچه اكثر واعظان اين زمان بر آن مواظبت دارند نقل معنا داده، و آن عبارت از: داستان، شعر، شطحيّات و حوادث است.