راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٣٢ - فصل گفتار غزّالى كه فقه از علوم دنياست

امام كاظم (ع) درباره قول خداوند متعال: و من اضل ممن اتبع هواه بغير هدى من الله«٢٠» فرموده است: «يعنى كسى كه رأى غير امامى از ائمّه هدى (ع) را دين خود قرار داده است.»«٢١»

امام باقر (ع) فرموده است: «هر كس عبادتى را آيين خود كند، و در آن خويشتن را به رنج اندازد، در حالى كه امام بر حقّى نداشته باشد، كوشش او پذيرفته نيست او گمراهى است سرگردان، و خداوند اعمال او را دشمن مى‌دارد.»«٢٢»

و نيز از آن حضرت روايت شده كه خداوند فرموده است: «من هر كسى را كه پيرو اسلام است و معتقد به ولايت امامى ستمگر و غير الهى است هر چند نيكوكار و پرهيزگار باشد، او را عذاب مى‌كنم، و هر كس از رعاياى اسلام به ولايت امامى عادل و منصوب از جانب خداوند اعتقاد داشته باشد، هر چند خودش ستمگر و بدكار باشد او را مورد عفو قرار مى‌دهم.«٢٣»

فصل: گفتار غزّالى كه فقه از علوم دنياست‌

غزّالى مى‌گويد: اگر سؤال شود چرا فقه را از علوم دنيا شمرده‌اى، و فقيهان را از عالمان اين دنيا به حساب آورده‌اى، در پاسخ بايد گفت كه خداى عزّ و جلّ آدم (ع) را از خاك، و فرزندانش را از نطفه آفريد، و آنان را از پشت پدران به رحم مادران، و از آن جا به دنيا درآورد، و از دنيا به گور، و از آن جا به عرصه قيامت، سپس به بهشت يا دوزخ منتقل مى‌كند، آن آغاز آدمى است، و اين پايان كار او، و آنچه در اين ميان است منزلگاههاى اوست. خداوند دنيا را در حكم توشه‌اى براى كسب آخرت قرار داد، تا آنچه را مى‌توان توشه راه خود كرد