اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٨٨ - حیرتی اصفهانی
صحیح نیست. او به نام کوچک خود تخلّص داشته و «عشق» تخلّص پدرش میرزا عبداللَّه بوده است.]
این آثار از اوست:
١. «دیوان اشعار» ٢. «سلطان الانساب» ٣. مثنوی «زبور العاشقین» ٤. مثنوی «سفرنامه» ٥. مثنوی «نمکدان دین»
این بیت از اوست:
افتاد به کف، زلف تو و کام گرفتیم
شب بر سر دست آمد و آرام گرفتیم[١]
داود ظاهری اصفهانی
ابوسلیمان داود بن علی بن خلف ظاهری اصفهانی کوفی، از مشاهیر علماء و فقهاء و محدّثین شافعی است. [اصلاً از اهالی کاشان اصفهان بوده] و در سال ٢٠١ق در کوفه متولّد شده است. وی در بین اهل سنّت به زهد و تقوا معروف بوده و در حق امام شافعی تعصّب زیاد داشته و درباره او دو کتاب تألیف نموده است. [وی از کوفه به بغداد رفته و در آنجا به تحصیل علم پرداخته و مذهب ظاهری را تأسیس کرده است. پیروان این مذهب به ظاهر قرآن توجّه دارند و به شدّت از تأویل و قیاس و رأی در فهم قرآن پرهیز می کنند.] ثعلب می گوید: عقلش از علمش بیشتر است.
[ابوسلیمان ظاهری حدیث را از قعنبی، ابن راهویه، مسدّد اسحاق حنظلی، ابن نمیر، ابی شیبه و ابی ثور و سلیمان بن حرب روایت می کند و ابویعلی زکریا ساجی و فرزندش محمّد بن داود بن خلف از او نقل حدیث کرده اند.]
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٩؛ تذکره المعاصرین، صص ١٤٦ و ١٤٧؛ تذکره نتایج الافکار، صص ٢٤٤ و ٢٤٥؛ صحف ابراهیم، ص١٢٨؛ تذکره شمع انجمن، ص٢٤٨؛ تذکره روز روشن، ص٥٤٧؛ تذکره ریاض العارفین، صص ٣٢٠ و ٣٢١؛ تذکره آتشکده (نیمه دوم)، صص ٩٤١ و ٩٤٢؛ الذریعه، ج٩، ص٣١٨ و ج١٩، ص٨٧ و ٢٠٧ و ٣٢٧؛ مجمل التواریخ، صص ٣٩٢ و ٣٩٣؛ مکارم الآثار، ج١، صص ١٦٢-١٥٩؛ تذکره غنی، ص٥٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٥٩٨.