اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠ - آقا محمّد باقر وحید بهبهانی
درگذشت.[١]
محمّد باقر حسینی
محمّد باقر بن محمّد اشرف حسینی [خطاط و نستعلیق نویس] چندین رساله در موضوعات مختلف را در سالهای ١٠٤٣ و ١٠٤٤ و ١٠٤٦ق در قهوه خانه میرزا ولی محمّد نوشته است که به شماره ٧٤١٠ در کتابخانه آیت اللَّه مرعشی موجود است.[٢]
آقا محمّد باقر وحید بهبهانی*
آقا محمّد باقر وحید بهبهانی بن ملّا محمّد اکمل اصفهانی، از اکابر علمای امامیه و از مجتهدین طراز اوّل جهان تشیع، محیی اجتهاد در فقه شیعی، عالم زاهد متقّی، در سال ١١١٧ق در اصفهان متولّد شده و نزد پدر به تحصیل پرداخت. همچنین از درس آقا سیّد محمّد طباطبائی بروجردی و سیّد صدرالدّین محمّد قمی بهره گرفت. پس از وفات پدر و سقوط اصفهان به دست افاغنه، از اصفهان به بهبهان کوچ کرده و حدود ٣٠سال در آن دیار به تدریس و تبلیغ و تحقیق مشغول شد. پس از آن به عتبات عالیات مهاجرت فرموده و در کربلا ساکن شد و به معارضه با شیخ یوسف بحرینی (صاحب حدائق) پیشوای اخباریان پرداخته و با برپائی جلسات علمی و تألیف و تحقیق بر او غلبه کرده و او را منزوی ساخت و طریقه اجتهاد را در آن دیار رواج داد. مجلس درس او پربار و عمیق بود و دهها مجتهد عالیقدر از این محفل علمی برخاستند و شهرت و اعتبار «وحید بهبهانی» چنان شد که عنوان (آقا) به طور مطلق به او اختصاص یافته و اعقاب و احفادش به نام (آل آقا) معروف شدند. همچنین در بین اهل فضل و اصحاب رجال و تراجم به «استاد الکل» شهرت یافت. لقب «وحید» را نیز استاد و پدر همسرش سیّد
[١] شرح حال رجال ایران، ج١، ص١٨١؛ چهل سال تاریخ ایران یا الماثر و الآثار، ج١، ص٣١٤؛ طرائق الحقائق، ج٣، ص٣٠٠؛ مینو در یا باب الجنه قزوین، ص٦٩٢.
[٢] فهرست مرعشی ج١٩، ص٢٢٦.