اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠٩ - حاج محمّد جعفر آباده ای
پایان کتاب الدیات) را به خط نسخ کتابت نموده و تصحیح نموده است. این نسخه به شماره ٨٤٧ در کتابخانه مدرسه صدر اصفهان موجود است.[١]
همچنین وی نسخه ای از کتاب «مطالع الانوار» جلد چهارم تألیف حاج سیّد محمّدباقر حجّهالاسلام شفتی را مقابله نموده است.
شیخ جعفر در اصفهان ساکن و احتمالاً از شاگردان مجلس درس سیّد حجّهالاسلام بوده است.[٢]
حاج محمّد جعفر آباده ای
حاج محمّد جعفر بن محمّد صفی صُغادی آباده ای فارسی، عالم کامل، فقیه محقّق مدقّقٍ. از علماء بزرگ اصفهان در قرن سیزدهم هجری. سال تولد او در جایی ثبت نشده است. تنها در کتاب فارسنامه ناصری فوت او را در سن ٩٠ سالگی می نویسد.[٣] [لذا احتمالاً او در حدود سال ١١٩٠ق در روستای «صُغاد» از توابع شهرستان آباده متولّد شده است.]
وی در اصفهان نزد دانشمندان عالیقدری چون حاج محمّد ابراهیم کلباسی، حاج سیّد محمّدباقر حجهالاسلام شفتی، آقا سیّد محمّد مجاهد به تحصیل پرداخت. دروس فلسفی و عرفان را نیز نزد ملّا اسماعیل واحدالعین، سیّد رضی لاریجانی و احتمالاً ملّا علی نوری فراگرفت.[٤]
او از مجتهدین صاحب فتوا و مرجع امور شرعی مردم و صاحب رساله عملیه بود و تا آخر عمر در اصفهان اقامت نموده و به تدریس و تألیف و تحقیق و افتاء و راهنمایی مردم و قضاوت مشغول بود. «عظماء علماء در حضرت او خویشتن را خُرد می شمردند و بزرگان دین و دنیا نام مبارکش را به حرمت تمام می بردند. در عُلُوّ درجه فقاهت و
[١] فهرست صدر بازار، ج ، ص ٦٣٥.
[٢] تراجم الرجال، ج٢، ص٦٤٧٣؛ بیان المفاخر، ج١، ص٢٨٧.
[٣] بیان المفاخر، ج١، ص ٢٨٩.
[٤] تاریخ اصفهان(تکایا و مقابر)، ص٢٩٧.