اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٥ - محمّد باقر یزدی ثانی
میرزا محمّد باقر بهاء خواجوئی
میرزا محمّد باقر بهاء ابن حسین ضیاء بن ملّا اسماعیل بن محمد جعفر بن ملّا اسماعیل خواجوئی مازندرانی، عالم و شاعر ادیب در سال ١٢٥٦ق در محلّه خواجوی اصفهان متولّد شده و از نوجوانی به کسب علم پرداخته و در ادبیات فارسی و عرب خصوصاً صرف و نحو و فنون نظم و نثر، نجوم، ریاضی و هندسه مهارت یافت. او خطوط نسخ و نستعلیق را خوش می نوشت و از طریق مکاتبات شرعی و موعظه مردم امرار معاش می کرد. شعر نیز می سرود و «بهاء» تخلّص می کرد و در سرودن مادّه تاریخ نیز مهارت داشت.[١]
وی در سال ١٣١٦ق در سن ٦٠سالگی وفات یافته و جنب قبر پدر فاضل و هنرمند خود در تکیه فاضلان واقع در تخت فولاد مدفون شد.[٢]
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «بهاءالجنان» به نظم و نثر در مصائب اهل بیت علیهم السلام ٢. «دیوان اشعار»
محمّد باقر یزدی ثانی*
محمّد باقر یزدی ثانی بن محمّد حسین بن محمّد باقر یزدی، از ریاضیدانان دانشمند عهد صفویه و نوه محمّد باقر یزدی مؤلف کتاب «عیون الحساب» است. وی در زمان شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی می زیسته و تا حدود سال ١١٠٧ق در قید حیات بوده است.
این کتابها از اوست:
١. «شرح خلاصه الحساب» که آن را در سال ١٠٩٩ق تألیف نموده و به شماره ١٢٨٩٤ در کتابخانه آیت اللَّه مرعشی نجفی موجود است. ٢. «کفایه اللّباب فی شرح مشکلات عیون الحساب» که آن را به شاه سلطان حسین تقدیم نموده و به شماره ٩٤١٠
[١] حدیقه الشعراء، ج١، صص ٢٨٠-٢٧٨.
[٢] مختصری از آثار تاریخچه محلّه خواجو، ص٧٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٧٤١.