اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٧٣ - برخوردار بیگ نائینی
برخوردار بیگ فاتح گلپایگانی*
برخوردار بیگ فاتح بن آقا ولایت گلپایگانی، شاعر ادیب. پدرش وزیر گلپایگان بود و خط نستعلیق را خوش می نوشت.
برخوردار بیگ نیز ادیب و هنرمند بوده و طبع شعر داشت و «فاتح» تخلّص می نمود. دیوان او حدود سه هزار بیت داشته است. وفات او قبل از سال ١٠٨٣ق واقع شد.
از اوست:
خدایا رام ما کن شوق این طاقت شکاران را
که بُرد از گریه چشمم آبرو ابر بهاران را
برخوردار بیگ نسخه ای از «معالم الدّین» تألیف شیخ ابومنصور حسن عاملی را به خط نستعلیق در سال ١٠٥٧ق کتابت کرده که به شماره ١٠٣٠٩ در کتابخانه آیت اللَّه مرعشی نجفی موجود است.[١]
برخوردار بیگ نائینی
برخوردار بیگ نائینی متخلّص به «منصور» شاعر ادیب، از سخنوران قرن یازدهم هجری. او و برادرش محمّد بیگ در خدمت مرتضی قلی خان متولّی اردبیل بودند. پس از آن او به خدمت نجفقلی خان حاکم شیروان درآمد و پس از آنکه صاحب مُکنت و مال شد به زادگاه خود نائین بازگشت. شعر نیکو می سرود و آواز خوشی داشت. او تا زمان تألیف تذکره نصرآبادی (سال ١٠٨٣ق) در قید حیات بود. از اوست:
غیر چشم تو که خون دل احباب خورد
کس ندیدست که بیمار مِی ناب خورد[٢]
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٤٩٨ و ٤٩٩؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٣، ص٩٥٥؛ فهرست مرعشی، ج٢٦، ص٢٤٧.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٥٨٠.