اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٢٨ - میر محمّد باقر داماد
این رباعی از اوست:
نتوان ز غم تو دل به تدبیر برید
کودک نتوان به مهر از شیر برید
بر من نتوان بست به زنجیر دلت
وز تو نتوان دلم به شمشیر برید
[او کتاب های بسیاری تألیف کرده که دانشمند محقّق دکتر سیّد علی موسوی بهبهانی آنها را فهرست و معرفی نموده که از آن جمله است:
١. «القَبَسات» ٢. «تقویم الإیمان» ٣. «شرح صحیفه سجادیه» ٤. «تعلیقه بر اصول کافی» ٥. «شرعه التسمیه» ٦. «الرواشح السماویه» ٧. «شارع النجاه» ٨. «جذوات» ٩. «السّبع الشّداد» ١٠. «دیوان اشعار»[١]]
میرداماد درآخرین سال زندگی خود درسال ١٠٤١ق به همراه شاه صفی عازم زیارت عتبات عالیات شده و در مسیر مابین کربلا و نجف وفات یافته و در نجف اشرف مدفون گردید.
ملّا عبداللَّه امانی کرمانی ضمن مرثیه ای مادّه تاریخ وفاتش را چنین سروده است:
خرد از ما تمش گریان شد و گفت:
«عروس علم و دین را مُرد داماد»[٢]
١٠٤١
[١] حکیم استرآباد، صص ١١٣-١٠٧.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج٢، ص٦٩٧.