اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦٨ - میرزا بدیع الزّمان اردستانی
شد.[١]]
بدیع الزّمان عباسی
بدیع الزّمان بن علیرضا عباسی، خطاطِ شاعرِ ادیب، خط را نزد پدر مشق کرد و در شعر «بدیعا» تخلّص می نموده، تا سال ١٠٣٥ حیات داشته و به جوانی وفات یافته و در تخت فولاد مدفون شد. دیوانش در کتابخانه سلطنتی سابق در تهران موجود است.[٢]
بدیع الزّمان کاتب خاتون آبادی
بدیع الزّمان کاتب بن محمّد کاظم خاتون آبادی، از کاتبان و خوشنویسان عصر صفویه است. وی اصلاً از روستای «خاتون آبادِ» جیِ اصفهان است. خط نستعلیق را خوش می نوشته و از فضل و ادب بابهره بوده است.
از آثار او کتابت کتاب «نقاوه الآثار» تألیف محمود افوشته ای نطنزی است که در کتابخانه موزه ایران باستان موجود است و کتاب «أحسن التواریخ» تألیف حسن بیک روملو است که در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است.[٣]
میرزا بدیع الزّمان اردستانی
میرزا بدیع الزّمان بن قاضی شمس الدّین محمّد اردستانی، شاعر ادیب و عالم فاضل، معاصر شاه عباس صفوی بوده و در اصفهان ساکن بوده است.[٤] در نهایت زهد و تقوا بود.
[١] مکارم الآثار، ج٨، صص ٢٩٩٥ و ٢٩٩٦.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٣٨٣ و ٣٨٤؛ الذریعه، ج٩، ص١٢٩؛ پیدایش خط و خطاطان، صص ١٤١ و ١٤٢؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج١، صص ٩٩-٩٧؛ تاریخ خط و خطاطان، ص٦٦؛ دایرهالمعارف تشیع، ج٣، ص١٥٠.
[٣] نسخه های خطی، ج٢، ص٢١٧؛ فهرست مجلس، ج٢٦، ص٤٢٢.
[٤] تذکره غنی، ص٢٦؛ تذکره شمع انجمن، ص١٣٠.