اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦١ - بدر فرکی اصفهانی
بدر رارانی اصفهانی
ابوالرّجاء بدر بن ثابت بن روح بن محمّد بن عبدالواحد بن ابی القاسم بن عباس بن جعفر صوفی رارانی، از محدّثین و عرفای اصفهان در قرن پنجم و ششم هجری است.
وی از مشایخ روایتی ابوسعد سمعانی است. سمعانی از او در کتاب خود به عنوان «مقدم صوفیه فی اصبهان» و «شیخٌ صالحٌ سدید السیره، نظیف الظاهر، جمیل الأمر، من بیت الحدیث و التّصوف» یاد کرده است.
وی بعد از سال ٤٦٠ق در خانواده ای اهل علم و دانش پرور متولّد شده و از ابواسحاق ابراهیم بن محمّد بن ابراهیم طیّان، ابوالحسن احمد بن عبدالرّحمان ذکوانی، ابوالخیر محمّد بن عبداللَّه بن ررا و ابونصر احمد بن محمّد بن صاعد صاعدی حدیث شنیده است. [همچنین وی از جدّش ابوطاهر روح بن محمّد رارانی و نیز از ابن ماجه روایت می کند.]
وی سرانجام در ماه رمضان سال ٥٣٢ق در اصفهان وفات یافته است.[١]
[«راران» از محلّه های شرق اصفهان، در منطقه باستانی جِی واقع شده است و مناره ای تاریخی هنوز پس از صدها سال در آنجا برپا است.]
بدر فرکی اصفهانی
ابوالنّجم بدر بن دُلَف بن یوسف فَرکی اصفهانی، از محدّثین قرن پنجم است. از اهالی روستای «فَرک» اصفهان بوده و از ابونصر ابراهیم بن محمّد بن علی کسائی حدیث شنیده است. حافظ ابوطاهر سلفی از او روایت می کند.
وی در سال ٤١٩ق متولّد و در سال ٥٠٢ق وفات یافته است.[٢]
[١] التّحبیر، ج١، ص١٣٢؛ معجم البلدان، ج٣، ص١٢؛ المشتبه، ج١، ص٢٩٦.
[٢] معجم البلدان، ج٤، ص٢٥٥؛ اللباب، ج٢، ص٤٢٤.