اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٤ - محمّد حسین اصفهانی
این بیت از اوست:
چون خیالت نرود، هرگزم از پیش نظر
صد رهت بینم و گویم که خیالست مگر
در «تحفه سامی» و به پیروی از او در «ریاض العلماء» نام او «حسن» نوشته شده که احتمالاً از اشتباهات کاتبان است. در سایر منابع معاصر قوام الدّین، نام او «حسین» ذکر شده است.[١]
شیخ حسین اصفهانی
شیخ حسین بن آخوند ملّا محمّد ابراهیم اصفهانی عالم فاضل، از علمای گمنام قرن سیزدهم هجری. در جمادی الثّانیه سال ١٢٦٨ق نسخه ای از رساله اصول دین میرزا قمی را نوشته و نزد نگارنده [سیدمصلح الدّین مهدوی] موجود است. همچنین «رساله عملیه» تألیف آقا میر سیّد حسن را که آقا میرزا محمدهاشم چهار سوقی تنظیم نموده است را کتابت نموده است. نسخه شامل طهارت و صلاه بوده و در رجب ١٢٦٨ق نوشته است.
ظاهراً صاحب عنوان از شاگردان آقا میر سیّد حسن مدرس است.[٢]
محمّد حسین اصفهانی
محمّد حسین بن حاج محمّد ابراهیم اصفهانی از کاتبان و نویسندگان کتب در قرن سیزدهم هجری. در سال ١٢٦٣ق نسخه ای از «شرح حدیث الغمامه» تألیف: قاضی محمّد سعید قمی را به خط نسخ نوشته است. کتاب به شماره ٤٠٣ق در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است.[٣]
[١] ریاض العلماء، ج١، ص١٤٣.
[٢] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٣، ص٢٨١.
[٣] فهرست مرکزی دانشگاه، ج٣، ص٤٥٥.