اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٥٤ - ملّا محمّد باقر گزی
حَقّاً که باقر علوم و جامع کمالات است». و شیخ محمّد علی حزین می آورد: به فضایل ظاهری و باطنی موصوف است.
او از دوستان و معاشران میرزا ابوطالب زاهدی لاهیجی بود. فرزند میرزا ابوطالب، شیخ محمّد علی حزین لاهیجی در کودکی او را درک کرده است. میرزا باقر قاضی زاده در هفتمین دهه از زندگی خود در حدود سال ١١١٠ق یا کمی قبل از آن در اصفهان وفات یافت. شعر نیکو می سرود و نسبت به فضلای معاصر خود با دقایق صناعت شعر آشنایی بیشتری داشت و در نظم اشعار و معما سلیقه اش معیار ادباء شمرده می شد.
این شعر از اوست:
فصل گل و موسم بهار است
گلزار به رنگ و بوی بهار است
بی تو شب ما تیره روزان
چون چشم سفید گشته تار است[١]
ملّا محمّد باقر گزی
ملّا محمّد باقر گزی، عالم فاضل محدّث از شاگردان علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی است. علّامه مجلسی در آخر کتاب الزّیارات از کتاب «تهذیب الأحکام» شیخ طوسی که به شماره ١٩٥٨ در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی نگهداری می شود. در جمادی الاولی ١٠٨٤ه.ق برای او اجازه روایت نوشته و از او به عنوان «الفاضل الکامل العامل التّقی الذّکی» یاد کرده است.[٢]
[١] تذکره شعرای آذربایجان، ج٢، صص ٧٦-٧٤؛ دانشمندان خوانسار، ص١١٧؛ تذکره نصرآبادی، ج١، ص٢٥٠؛ تذکره المعاصرین (حزین)، ص١٣٢؛ تذکره شمع انجمن، ص١٢٥؛ کلمات الشعراء، ص١٠؛ تذکره حسینی، ص٧٢؛ تذکره نتایج الأفکار، ص١١٨؛ آتشکده آذر، ج١، ص١٧٣؛ الذریعه، ج٩، ص١٢٠؛ دانشمندان آذربایجان، صص ٦٢ و ٦٣؛ صحف ابراهیم، صص ٨٠ و ٨١؛ خاندان شیخ الاسلام اصفهان، ص٧٣.
[٢] اجازات الحدیث، ص١٧٢؛ تلامذه العلاّمه المجلسی، ص٨٠؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج٢، ص١٧؛ فهرست رضوی، ج٥، ص٥٦.