اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٦٧ - حسن رهرو اصفهانی
سیّد حسن موسوی اصفهانی
سیّد حسن بن سیّد هاشم بن سیّد میرزا بن سیّد محمّد موسوی اصفهانی، عالم فاضل متقی، در حدود سال ١٢٠٠ ه.ق متولّد شد و در اصفهان در خدمت جمعی از بزرگان از آن جمله سیّد حجهالاسلام شفتی و حاج محمّد ابراهیم کلباسی و شاید حاج ملّا علی نوری تلمذ نمود.
وی در ضمن تحصیل به شغل زنجیره بافی نیز اشتغال داشت. از امتیازات او عمامه سبز بود که تا این اواخر در بین اعقابش متداول بود. سرانجام در حدود سال ١٢٧٠ یا اندکی بیشتر در اصفهان وفات یافت و در قبرستان آب بخشان مدفون گردید.[١]
حسن رهرو اصفهانی*
حسن شیرانی متخلّص به «رهرو» بن هاشم، شاعر ادیب در سال ١٣٢١ش در اصفهان متولّد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساند و به استخدام اداره ثبت اسناد و املاک اصفهان درآمد. وی از نوجوانی به سرودن شعر پرداخت و در بعضی از انجمن های ادبی اصفهان شرکت کرد. علاوه بر سرودن انواع شعر (غزل، مثنوی، رباعی و دوبیتی) به زبان لُری نیز شعر سروده است.
از اوست:
چشم مااز انتظارش گرچه شد بر در سپید
خانه دل را کند آن مهر روشنگر سپید
از صفا گردد دل تاریک روشن چون سحر
می کنند آینه را از گرد خاکستر سپید[٢]
[١] بیان المفاخر، ج١، ص٣٠٤.
[٢] سخنوران نامی معاصر ایران، ج٣، ص١٦١٣؛ تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوّم)، ص٣١٧.