اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٧٨ - شیخ محمّد حسن داورپناه
و عرب نیز استاد بود. وی قصیده جهت حاکم اصفهان منوچهرخان معتمد الدّوله سروده است.[١]
میرزا حسن خان شمس*
میرزا حسن خان شمس، از پیشگامان عکاسی در اصفهان است. از تولّد و درگذشت او اطلاعی در دست نیست همسرش منورخانم، دایه دربار ظلّ السّلطان بوده و خود برای ظلّ السّلطان و اتباع او عکاسی می کرده است.
او از عکاسان زبردست و با تجربه اصفهان بود. عکاسخانه او ابتدا در خیابان خوش [طالقانی فعلی] بود سپس آن را به خیابان نو [سپه فعلی] انتقال داد. مهدی چهره نگار و محمّدجواد شمس (خواهرزاده اش) از او عکاسی فراگرفتند.[٢]
میرزا حسن شوکت اصفهانی
میرزا حسن شوکت اصفهانی، شاعر و ادیب منشی، در جوانی به تحصیل علم و ادب پرداخته و سپس به عنوان منشی در سفارت دولت عثمانی در طهران مشغول به کار شد. برخی از تذکره نویسان او را شیرازی نوشته اند امّا «اعتماد السلطنه» می نویسد: اصفهانی الاصل است. او «تاریخ پِطر کبیر» را که میرزارضا مهندس باشی به فارسی ترجمه کرده بود را انشاء نموده است.
از اوست:
تا گشودی گره از زلف دراز
گره از کار عاشقان شد باز
گه به دل گه به دیده ای ساکن
تا چه خواهی از این نشیب و فراز[٣]
[١] تذکره مدایح معتمدیه، نسخه خطی.
[٢] چهره نگاران اصفهان، ص١٣٠.
[٣] تذکره حدیقه الشعراء، ج٢، صص ٨٨٣ و ٨٨٤؛ المآثر و الآثار یا چهل سال تاریخ ایران، ج١، ص٢٩٢؛ الذریعه، ج٩، ص ٥٥١؛ مجمع الفصحاء، ج٥، ص٥٣٥؛ مکارم الآثار، ج٢، ص٣٠٢؛ شرح حال رجال ایران، ج١، ص٣٣٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٤٧٣ و ٤٧٤.