اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٤٩ - علاءالدّین حسن زَمَجی اصفهانی
آورده است) صحیح نیست. و این جِشوِقان از روستاهای تابعه منطقه کوهپایه در شرق اصفهان است]
در علوم بلاغی و معانی و بیان استاد بوده و خط نسخ را خوش می نوشته است. در مدح بسیاری از بزرگان عصر خویش قصایدی سروده و غزل را نیز نیکو می گفته است.
[نسخه خطی دیوان نیاز در کتابخانه مجلس شورای اسلامی به شماره ١٤٠٣٦ موجود است نسخه خطی دیگری از دیوان نیاز به شماره ٤٤٩٧ در کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است. آقای احمد کرمی نیز آن را به چاپ رسانده است لیکن از نسخه ای ناقص برای طبع استفاده کرده است.]
از اوست:
شانه کمتر زن که ترسم تار زلفت بُگسَلَد
تار زلف توست امّا رشته جان من است[١]
علاءالدّین حسن زَمَجی اصفهانی
علاءالدّین حسن بن محمّد قاضی زمجی اصفهانی [از فضلای اصفهان] دو برگ از کتاب «منهاج العابدین» غزالی را به خط نسخ نوشته است. کتاب به شماره ١٩١٠ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است.[٢]
[١] تذکره دلگشا، صص٤٧٩ و ٤٨٠؛ مآثر الباقریه، صص ٧٢ و ٣٢٤؛ طرائق الحقایق، ج٣، ص٣٢٣؛ تراجم الرجال، ج٢، صص ١٥٧ و ١٥٨؛ الذریعه، ج٩، ص ١٢٣٩؛ ریحانه الادب، ج٦، ص ٢٧٣؛ فهرست کتابخانه مجلس، ج٣٨، ص٥٧؛ فهرست کتابخانه آستان قدس رضوی، ج٧، ص٧٢٩؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١٠٦٢؛ تاریخ فرهنگ و هنر جوشقان قالی، ص١٨٧؛ اکسیر التّواریخ، صص ٥٧٢-٥٧٠.
[٢] فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج٨، ص٥٢٤.