اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٨ - دکتر باقر آل ابراهیم
سیّد محمّد باقر امامی*
سیّد محمّد باقر حسینی امامی اصفهانی، از هنرمندان قرن سیزدهم هجری است، او از اساتید هنر قلمدان سازی و نقاشی به شمار می رفته و در گل و بته سازی مهارت بسیاری داشته است و تا سال ١٢٧٢ق در قید حیات بوده است.[١]
دکتر باقر آل ابراهیم
دکتر باقر آل ابراهیم بن ملّا محمّد ابراهیم دهکردی، شاعر و ادیب دانشمند. در سال ١٣٢٣ق در دهکرد (شهرکرد فعلی) متولّد گردیده و در مولد خود تحصیلات مقدماتی را شروع نموده، سپس به اصفهان آمده و نزد علمای عالیقدری چون حاج آقا رحیم ارباب و شیخ محمّد حکیم خراسانی به تحصیل پرداخت و در ضمن آن در مدارس جدید نیز تحصیل نمود و سپس در طهران به دانشسرای عالی وارد شد و لیسانس ادبیات را اخذ نمود. سپس به دانشگاه طهران رفت و دکترای ادبیات گرفت. سالها در دبیرستانهای طهران به تدریس مشغول بوده و چندین کتاب تألیف نموده که از آن جمله است:
١. «تاریخ و تطّور ادبیات ایران» ٢. «شرح حال خواجه عبداللَّه انصاری»، وی طبع شعر داشته و در شعر «مهجور» تخلّص می کرده است. این شعر از اوست:
دادم به ره عشق تو از جان و دل خویش
سرمایه یک عمر که اندوخته بودم
سودای مرا بین که خریدم ز تو آن را
کز روز ازل من به تو بفروخته بودم
در وادی سینای دل از نور تَجَلّی
من دوش شهاب قبس افروخته بودم[٢]
[١] هنر قلمدان، ص١٣٧.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٧٨؛ شناخت سرزمین چهارمحال، صص ٦٢٨ و ٦٢٩.