اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥ - میر محمّد باقر خاتون آبادی
خصوصاً شعر نیز مهارت داشته و صاحب قریحه ای وقّاد و طبعی روان بوده است. این شعر از اوست:
یابن عمّ النّبیّ ایّ معالٍ
لک فی ارفع المدائح تذکر[١]
میر محمّد باقر خاتون آبادی
میر محمّد باقر بن میر محمّد اسماعیل بن میر محمد باقر حسینی خاتون آبادی، عالم فاضل فقیه محقق و ادیب مدقّق، از علمای قرن دوازدهم هجری.
در سال ١٠٧٠ق در اصفهان متولّد شده [و نزد جمعی از علمای اصفهان از جمله ملّا محمّد باقر محقق سبزواری و پدر دانشمند خود و آقا حسین خوانساری به تحصیل پرداخت و خود عالمی جامع و فقیهی کامل گردید تا جائی که مورد توجّه و عنایت شاه سلطان حسین صفوی قرار گرفته و به دستور او برخی از کتابها را از عربی به فارسی ترجمه کرد و پس از احداث مدرسه چهارباغ او را مأمور تدریس در آن مدرسه نمود. در سال ١١٢٤ق نیز او را به سمت «رئیس العلماء» و منصب «ملّاباشی» منصوب نمود.
در سال ١١٢٧ق ناگهان بهای گندم و آرد در اصفهان بالا رفت و عدّه ای از فتنه جویان آن را به میر محمّد باقر خاتون آبادی نسبت دادند و عوام النّاس را تحریک کردند و خانه او را به آتش کشیدند. جمعی از جزائریه نیز که مأمور حفاظت خانه او بودند به خانه او ریخته و به ضرب و شتم ساکنان منزل و غارت اثاثیه آن پرداختند، در حالی که شاه سلطان حسین به این بی احترامی اعتنائی نکرد و مورد پیگیری قرار نداد. در این هنگام خاتون آبادی که به بیماری ذات الرّیه مبتلا بود، بر اثر این حوادث بیماریش شدت گرفت] و در سه شنبه ٦ ربیع الاوّل ١١٢٧ق وفات یافته و در تخت فولاد در مدرسه ای که پدرش میر محمّد اسماعیل ساخته بود [و اکنون به تکیه خاتون آبادی ها
[١] نقباء البشر، ج١، ص١٩٥؛ معجم رجال الفکر و الادب، ص٣٥؛ معارف الرّجال، ج١، ص١٣٨؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٣٠٧ و ٣٠٨؛ اعیان الشیعه، ج١٣، ص٣٣٣.