اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٩٨ - حسن لُغذَه اصفهانی
میرزا حسن قاضی
آقا میرزا حسن بن آقا شیخ عبداللَّه قاضی، «عالم عامل، فاضل ادیب، جامع معقول و منقول» از علمای اواخر دوره قاجاریه وی از سلسله مشایخ بیدآباد است که نسب آنان به شیخ زاهد گیلانی می پیوندد.
وی در ١٠ رجب ١٣٤٢ق وفات یافته و در صحن تکیه ریزی در تخت فولاد مدفون شد.[١]
شیخ محمّد حسن گیلانی
شیخ محمّد حسن بن عبداللَّه گیلانی، عالم فاضل. از علمای قرن دوازدهم هجری و از مشایخ بیدآباد اصفهان است. در گیلان متولّد شده و در اصفهان سکونت گزیده و پس از وفات در قبرستان آب بخشان اصفهان مدفون گردیده است.[٢]
وی اوّلین فرد این خاندان است که به منصب قضاوت این شهر نائل گردیده است.[٣]
حسن لُغذَه اصفهانی
ابوعلی حسن بن عبداللَّه لُغذَه (یا لکذه یا لذکه) اصفهانی، ادیب و نحوی لغوی، از دانشمندان و ادبای اصفهان است.
از شاگردان زجاج و باهلی و از مصاحبان و معاصران اصمعی، کرمانی و ابوحنیفه دینوری بوده و در عصر خویش در عراق از حیث مقام علمی و ادبی کم نظیر بوده است.
صاحب عنوان در سال ٢١٠ق وفات یافت. کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «التّسمیه» ٢. «خلق الإنسان» ٣. «خلق الفرس» ٤. «دیوان اشعار» ٥. الردّ علی «ابن قتیبه» فی غریب الحدیث ٦. «الصّفات» ٧. «مختصر النحو» ٨. «النّوادر» ٩.
[١] تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١١٩.
[٣] بیان المفاخر، ج٢، ص٢٣٤.