اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٨٠ - سیّد حسین دهاقانی
در این شهر علم و ادب آموخته و در منزل خود انجمن ادبی برپا نمود.
[در خط نستعلیق از پدر امّا به خط شکسته نستعلیق روی آورده و از خط گلستانه پیروی نمود و این خط را خوش می نوشت.] او همچون پدر به لباس اهل تصوف در آمده و مرید مشایخ این طریقت شده بود.
سرانجام در سه شنبه جمادی الثّانیه ١٣٠٥ق وفات یافته و در یکی از حجره های جنوبی تکیه میر در تخت فولاد مدفون شد. [ماده تاریخ فوتش را یکی از شعراء در این مصرع یافته است:
«عنقا بقاف قرب احد کرد آشیان»]
از اوست:
بر چلیپای سر زلف تو تا دست زدم
پای بر همه عالم و بر هرچه دگر هست زدم
مطلع شعر بلند است به حکمت«عنقا»
دم به مدحش به چنین شاعری پست زدم[١]
سیّد حسین دهاقانی*
سیّد حسین بن حاج سیّد رفیع بن سیّد محمّد دهاقانی، عالم فاضل. از علمای اواخر دوره قاجاریه. در دهاقان متولّد شده و در اصفهان نزد جهانگیرخان قشقائی و دیگران تحصیل نمود سپس به زادگاه خود بازگشته و امام جمعه آنجا شد و به ترویج دین و حل مشکلات شرعی مردم پرداخت تا اینکه در سال ١٣٢٩ق وفات یافته و در قبرستان عمومی دهاقان مدفون شد.[٢]
[١] رجال اصفهان یا تذکرهالقبور ص٢١٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ج١، ص٢٠٤؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢١١؛تخت فولاد یادگار تاریخ، خطی؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص١٠٢.
[٢] سیمای دهاقان،٢٧٤.