اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٦٤ - محمّد حسین بیشه لنجانی
یافته و در صحن شرقی امامزاده درب اصفهان مدفون گردید.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. جراب الحکمه ٢. حاشیه بر فوائد ٣. حاشیه بر قوانین ٤. دروس ٥. دیوان اشعار ٦. ردّ بر اخباریین ٧. رساله در ارث ٨. شرح تبصره ٩. وجیزه در درایه
صاحب عنوان طبع شعر داشته و گاهی بنا به اقتضای حال ابیاتی می سروده است و «معانی» تخلّص داشته است. [این شعر را درباره زندگی خود سروده است:
مرگ مرا روبروی نشسته
می نتوانم سخن کنم کم و افزون
مدّت سی سال کنجکاوی کردم
قول ارسطو و فکرهای فلاطون
مشکل من حل نکرد با همه کوشش
بر سخن من گواست ایزد بی چون
من که چنینم قیاس کن دگران را
وانکه ندارد به جز شواهد مطعون
عیسویان آگهند اگر که از این رمز
از پی گفت و شنود حاضرم اکنون
جز سخنان خدا و گفت پیغمبر
باقی دیگر فسانه دیدم و افسون
این نه قیاسی است ناپسند و مطعون
این نه دلیلی است نارسیده و مظنون
کیست بداند سپهر پر شده خود چیست
یا ز چه او گشته است علت گردون
باغ چرا در بهار خرم و سبز است
یار فسرده ز چیست در همه کانون[١]
محمّد حسین بیشه لنجانی
محمّد حسین بن حسنعلی بیشه لنجانی اصفهانی، خطاط نسخ نویس. از آثارش کتاب «من لا یحضره الفقیه» که در جمعه ٢٠ ربیع الثّانی ١٠٦٨ از کتابت آن فراغت حاصل نموده و به شماره ١٣٥٠٢ در کتابخانه وزیری یزد موجود است.[٢]
[١] تراجم الرجال، ج١، صص ١٨٧-١٨٥؛ تذکره شاعران فارسی سرا، ص٢٣٨؛ مکارم الآثار، ج٧، ص٢٥٧٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥٣٤؛ مزارات اصفهان، ص٢٠٨؛ بدایع و نوادر، ص١٧.
[٢] فهرست وزیری، ج١، ص٢٩١.