اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٢٦ - میرزا محمّد تقی مجلسی
ملّا محمّد تقی هروی
ملّا محمّد تقی هروی حائری اصفهانی ابن حسینعلی بن اسماعیل، از معاریف علماء و مجتهدین و فقهاء و مصنّفین، صاحب تألیفات کثیره.
در رمضان المبارک ١٢١٧ق در هرات متولّد گردید. پس از فرا گرفتن مقدمات علوم در موطن و مولد خود در سال ١٢٣٥ق به اصفهان مهاجرت نموده و به محضر آقا شیخ محمّد تقی رازی و حاجی کلباسی و سیّد حجّهالاسلام شفتی حاضر شد. سپس به مشهد رضوی و از آنجا به اعتاب مقدّسه ائمه عراق مهاجرت نموده و به درس صاحب جواهر و سیّد کاظم رشتی و میرزا علینقی طباطبائی و احتمالاً شیخ مرتضی انصاری حاضر شده تا به درجات عالیه علم و اجتهاد رسید و به اصفهان مهاجرت نموده و شهرت و ریاستی یافته، و در سال ١٢٧٢ق به مناسباتی مجبور به مهاجرت به عتبات شد و در ١٧ ربیع الاوّل سال ١٢٩٩ق در کربلا وفات یافته و در مقبره صاحب ضوابط دفن گردید.
وی را تألیفات و تصنیفات زیاد است که تعداد آن متجاوز از ٦٠ کتاب و رساله می شود. از جمله:
١. «الأربعون حدیثاً» ٢. «السبع المثانی» ٣. «المیراث لجمیع الورّاث» ٤. «نتائج الأفکار» ٥. «نهایه الآمال فی کیفیه الرّجوع إلی علم الرّجال» ٦. «الحدیقه النّجفیّه فی شرح الرّوضه البهیّه»[١]
میرزا محمّد تقی مجلسی
میرزا محمّد تقی بن میرزا حیدرعلی بن عزیزاللَّه بن محمّد تقی به محمّد کاظم بن عزیراللَّه بن ملّا محمّد تقی مجلسی، عالم فاضل، در اصفهان ساکن بوده و پدرش در سال
[١] بیان المفاخر، ج١، صص ٢٨١-٢٧٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٤٠٨-٤٠٦؛ مکارم الآثار، ج٣، صص ٦٣١-٦٢٥؛ الکرام البرره، ج١، صص ٢١٥-٢١٢؛ الذریعه: مجلّدات مختلف؛ ریحانه الادب، ج٦، صص ٣٦٥ و ٣٦٦؛ نجوم السماء، ج١، ص٣٩٧؛ المآثر و الآثار یا چهل سال تاریخ ایران، ج١، ص٢٤٧.