اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٩٤ - سیّد حسن مهاجر
«در هیچ فنّی از علوم نبود که استحضارش به کمال نباشد. مسائل حکمت را با مشاهدات صوفیّه انطباق داده علوی عظیم در اظهار مراتب ثلاثه توحید است. قُوَّت تقریر و مباحثه اش به مثابه ای بود که احدی از اصحاب جدل را نزد او یاری سخن گفتن نبود... بعض طلبه ظاهر وی را نیز غایبانه به عقاید غیر از شرع اقدس نسبت می دادند.»
میر سیّد حسن طالقانی سالها در اصفهان به تدریس متون حکمی و عرفانی همچون «فصوص الحکم» و «هیاکل النّور» مشغول بود تا اینکه در اوایل قرن دوازدهم هجری در اصفهان وفات یافت. (گویند) وی در تکیه خرابه نزدیک تکیه میرزا رفیعا در تخت فولاد مدفون است.[١]
میرزا محمّد حسن قاضی
میرزا محمّد حسن بن میرزا عبدالرّحیم قاضی، عالم فاضل، از علمای قرن قرن چهاردهم هجری است. پس از فوت برادرش شیخ ابوالقاسم قاضی، به منصب قضاوت رسیده و با مرگ او دستگاه قضاوت [که در اختیار روحانیت، در اصفهان بود] برچیده شد. گرچه فرزندش مرحوم آقا میرزا عبدالرحیم نیز همین شهرت را داشت لکن مشروطیّت ایران همگی این عناوین را از بین برد.[٢]
سیّد حسن مهاجر*
سیّد حسن مهاجر ابن سیّد عبدالرّسول، از علماء و فضلای معاصر اصفهان. در سال ١٣٠٨ش متولّد شد. ادبیات را نزد شیخ حیدرعلی محقّق و شیخ محمّد علی حبیب آبادی خواند و شرح لمعه را از شیخ محمّد حسن عالم نجف آبادی و شیخ محمّد جواد اصولی
[١] تاریخ و سفرنامه حزین، ص١٦٩؛ تاریخ حکماء و عرفاء، ص٤٨؛ فرهنگ معین، ج٥، ص١٠٦٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٧٤؛ سیری در تاریخ تحت فولاد، ص١١٥؛ علّامه مجلسی بزرگمرد علم و دین، ص٢٣١.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٢٠؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج١، ص٢٧٧.