اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٣٣ - حکمهاللَّه خزاعی
آقا حقی خوانساری*
آقا حقی خوانساری، از شعراء، عرفا و فضلای قرن یازدهم هجری است. نسب او به «خواجه حسن ماضی» و از او با چند واسطه به عارف بزرگوار «حافظ سعدالدّین عنایت اللَّه خوانساری» می رسد. از بنی اعمام ملّا علی حشمتی خوانساری بوده و سالها در مسجد جامع اصفهان به وعظ و خطابه مشغول بوده است. او واعظی خبیر و خطیبی فصیح بوده و در سال ١٠٣٧ق در خوانسار وفات یافته است. ظاهراً اغلب رباعی می سروده و این رباعی از اوست:
چون رعد به جز ناله زارم نَبُوَد
چون باد به گوشه ای قرارم نَبُوَد
چون اشک که در دیده عاشق گردد
سرگشتگی اَم به اختیارم نَبُوَد[١]
حَکَم خزاعی
ابو عبداللَّه حَکَم بن مَعبد بن احمد خزاعی، فقیه، مصنّف کتاب «السُّنّه»، از بزرگان فقهاء و محدثین حنفی اصفهان بوده و در سال ٢٧٥ق در اصفهان فوت کرده است.
وی از ابوموسی و نصربن علی و محمّد بن حمید احادیث بسیار نقل کرده است.[٢]
حکمهاللَّه خزاعی
حکمهاللَّه خزاعی از فضلاء قرن پنجم و اوائل قرن ششم هجری بوده و قبر او در تکیه ظلمات مجاور قبر میرعماد قرار دارد.
[١] تدکره نصرآبادی، ج١، ص٤٢١؛ تذکره ریاض العارفین، ص١٠١؛ تذکره شعرای خوانسار، صص ٤٦ و ٤٧؛الذریعه، ج٩، ص٢٥٨؛ اثر آفرینان، ج٢، ص٣٠٠؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٣٥٨؛ ریحانهالادب، ج٢، صص ١٨٩ و ١٩٠؛ تذکره شمع انجمن، ص٢١٦.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٩٨؛ الوافی بالوفیات، ج١٣، ص١١٣؛ طبقات المحدّثین ج٤، ص٢٨٠.