اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٣١ - حسینقلی مشفق ضرغام
یارُم تو بساز کلک و کشتی
تَسُمِت که بِگِریُمِت اُو[١]
حسینقلی سخائی نجف آبادی*
حسینقلی غیور متخلّص به «سخائی» بن غلامحسین نجف آبادی شاعر ادیب. در سال ١٢٩٦ش در نجف آباد متولّد شد. او به پیشه ورشوسازی و ریخته گری امرار معاش می نمود. طبعی سرشار و ذوقی سلیم داشت و در بسیاری از انجمن های ادبی در تهران، اصفهان و نجف آباد حضور یافت. از جمله از اعضای فعال انجمن مولوی نجف آباد و انجمن صائب اصفهان و انجمن پژمان ویلاشهر بود.
وی در سال ١٣٨٢ش به رحمت ایزدی پیوست.
از آثار او: ١. «دیوان سخائی» ٢. «گلزار سخائی» به طبع رسیده است. ٣. کتاب «زبده الافکار» هنوز چاپ نشده است.
این دو بیت از اوست:
نازنینا ز جلوه ات مستم
افتم از پا، نگیری ار دستم
به ولای تو از همه عالم
رشته التفات بگسستم[٢]
حسینقلی مشفق ضرغام
حسینقلی مشفق ضرغام متخلّص به «مشفق» شاعر ادیب. در سال ١٣٢٢ق در بروجن از توابع چهارمحال و بختیاری متولّد شد و در زادگاه خود به تحصیل در مکتب خانه پرداخت. علوم ادبی را نزد میر سیّد حسن مجدالادباء اصفهانی (مدیر مدرسه اتحادیه بروجن) آموخت. گاهی در بروجن و گاهی در اصفهان به سر می برد و در
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١١٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٠١؛ شرح حال رجال ایران، ص٤٤٢؛ دانشنامه جهان اسلام: ذیل «بختیاری»، ص١٠٨٧؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٨٣.
[٢] دیباچه دیار نون،ص٢١٠؛ آئینه اهل قلم، ص١٢٥؛ تذکره شعرای استان اصفهان، ص٣٨٠.