اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٥ - بابا شاه اصفهانی
است.
در هر حال «بابا سلطان» به تَتَبُّع شعراء قدیم شعر می گفته است.
از اوست:
«لوائی» نیست شاد از وصل امروز
چو هجران خواهدش آزرد فردا
چه باشد حال بیماری که امروز
یقین داند که خواهد مرد فردا[١]
بابا سنگکی
بابا سنگکی، قبرش در پشت مسجد جامع اصفهان بوده است. [در کوچه ای که به گنبد سلطان بخت آغاز و مسجد دوقاضی منتهی می شود، جنب امامزاده شورا به نام طاق بابا سنگکی معروف بوده ولی آثار قبر از بین رفته است.
بابا شاه اصفهانی
باباشاه اصفهانی، متخلّص به «حالی» شاعر و خوشنویس مشهور عصر صفویه بوده، اصلاً از کوهپایه است اما به اصفهانی شهرت یافته،[٢] خط را نزد سیّد احمد مشهدی مشق کرده و این که نوشته اند شاگرد میرعلی هروی بوده بنا به دلایلی صحیح نیست.[٣]
عموم خطشناسان و خوشنویسان متفق القولند که تا زمان بابا شاه خط نستعلیق را کسی به شیرینی و شیوایی او ننوشته است.[٤]
باباشاه مردی عارف و درویش مسلک بوده و عموماً گوشه نشینی اختیار می نموده و به کتابت گذران معیشت می کرده است.
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٤٠٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٨١؛ ریحانه الادب، ج٥، ص١٣٧.
[٢] تذکره روز روشن، ص ٩٥ و ٩٦.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان، ج١، ص٨٦.
[٤] کارنامه بزرگان ایران، ص١٦٨؛ مناقب هنروران، ص٧٩؛ تذکره خلاصه الاشعار (بخش اصفهان)، ص٣٢١ و ٣٢٢.