اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٨٦ - سیّد محمّد حسین حسینی اصفهانی
جنب مزار میرابوالقاسم فندرسکی در تکیه میر دفن کردند.
مهدی نوایی موسیقیدان و شاعر هنرمند در مرثیه او شعری ساخته که متضمن دستگاهها و اصطلاحات موسیقی است و ماده تاریخ فوت او را چنین گفته است:
یکی آمد پی تاریخ و «نوائی» از شور
گفت: «بانی بنوا مُرد حسین شهناز»
حجار هنرمند سنگ نوشته او استاد عباس بن عبدالرحیم است.[١]
میرزا محمّدحسین شهرستانی*
میرزا محمّدحسین بن میرزا شکراللَّه شهرستانی اصفهانی، خوشنویس و ادیب دانشمند قرن دهم هجری. ظاهراً در اصفهان به تحصیل علم و ادب پرداخته و سپس به قزوین رفته و نزد بزرگان صفویه شهرت و اعتبار یافته است. در زمان سلطان محمد خدابنده (پدر شاه عباس صفوی) به سمت استیفای ممالک محروسه منصوب شد. او با به سلطنت رسیدن شاه عباس، ظاهراً از کار کناره گرفته و به هند مهاجرت کرد تا اینکه به سمت منشی گری پادشاه هند منصوب شد و سرانجام در سال ١٠٠٤ق وفات یافت. او خوشنویسی ماهر بود و خط تعلیق را در نهایت زیبایی می نوشت تا جایی که او را تالی مولانا درویش بلخی می شمردند. گویند خطوط ثلث و نسخ تعلیق (نستعلیق) را نیز خوش می نوشت.[٢]
سیّد محمّد حسین حسینی اصفهانی
سیّد محمّد حسین بن محمّدصادق حسینی اصفهانی [از خطاطان قرن سیزدهم هجری ]در یک شنبه ١٧محرم ١٢٤٢ق از نوشتن کتاب «قوانین» فراغت حاصل نموده
[١] تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، صص ٢٥٤ و ٢٥٥؛ تخت فولاد یادگار تاریخ، خطی.
[٢] گلستان هنر، ص٥٤؛ تذکره خوشنویسان، ص٥٥؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٢٠٠؛ تاریخ پانصد سال خاندان شهرستانی، صص١١٢-١١٠.