اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٥٨ - محمّد تقی عارف اصفهانی
علاوه بر آن وی مقالات بسیاری در مطبوعات از جمله ماهنامه «پاسدار اسلام» به چاپ رسانیده است.[١]
تقی ضمیر اصفهانی
تقی حلوائی متخلّص به «ضمیر» شاعر ادیب، در اصفهان ساکن بوده و جهت تجارت به هند رفته و پس از بازگشت به اصفهان وفات یافت.
از اوست:
بیستون را چون در خیبر به زور تیشه کند
عشق زنگ حیدری بر بازوی فرهاد بست[٢]
محمّد تقی عارف اصفهانی
آقا محمّد تقی اصفهانی متخلّص به عارف، شاعر ادیب و عارف قرن سیزدهم هجری. در اصفهان متولّد شد و علم و ادب را نزد آقا محمّد کاظم واله اصفهانی آموخت. در جوانی به جوانی عطار دل سپرد و برای او شعر سرود. سپس برای تجارت به شیراز رفت و چند صباحی آنجا بود و به زین العابدین شیروانی (مست علی شاه) دست ارادت داد. او تا سال ١٢٦٠ق در قید حیات بوده و ظاهراً پس از سفر به هندوستان وفات یافته است.
از اوست:
بر روی مهت زلف سیه ریخته دیدم
روز و شب خود را به هم آمیخته دیدم[٣]
[١] یادداشت های آقای رحیم قاسمی.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٦٠٠؛ کاروان هند، ج١، ص٧٥٢.
[٣] تذکره دلگشا، صص ٥٢١ و ٥٢٢؛ مجمع الفصحاء، ج٥، ص ٧٣١ و ٧٣٢؛ تذکره ریاض العارفین، ص٤٥٤؛ طرائق الحقائق، ج٣، ص٢٩٤؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج٢، ص١١٤٥.