اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥١٥ - سیّد حسن ضوئی
سیّد محمّدحسن بهشتی
سیّد محمّد حسن بن میر سیّد علی بهشتی، عالم فاضل جلیل. [از علمای قرن سیزدهم هجری]
در اصفهان متولّد شده و نزد حاج شیخ محمّدباقر نجفی و دیگران به تحصیل پرداخت. سپس به ارشاد مردم و اقامه جماعت در مسجد سرجوی شاه و مسجد صحرا در محلّه لنبان مشغول شد. او عالمی زاهد و اهل عبادت و تقوا بوده و در سن ٦٣ سالگی در اوایل ربیع الثّانی ١٣١٢ق وفات یافته و در تکیه سادات بهشتی واقع در شمال مصلای تخت فولاد مدفون شد.[١]
سیّد حسن حسنی نائینی
سیّد حسن بن سیّد علی حسنی نائینی، از علمای جلیل القدر عهد صفویه است. پدر و مادرش از سادات حسنی بوده اند. او در مدرسه کافوریه اصفهان به تحصیل مشغول بوده است.
او نسخه ای از «من لا یحضره الفقیه» را در ١٥ ربیع الاوّل ١٠٧٣ق کتابت نموده است. نسخه در کتابخانه شخصی میرزا علی اکبر عراقی در نجف موجود است.[٢]
سیّد حسن ضوئی
سیّد حسن ضوئی ابن آقا سیّد علی حسینی، ادیب شاعر، در رجب سال ١٣٤٢ق در اصفهان متولّد گردیده و در جوانی به شغل بازرگانی مشغول شد. طبع شعر داشت ولی کم شعری می سرود.
از اوست:
[١] تحفه الاحباب، صص ٣٢ و ٣٣؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٣٦.
[٢] الروضه النضره، ص١٥٦.