اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٠٥ - جهم اصفهانی
به بزم ساقی گل چهره از پی قدحی
مراست جان به کف ار دیگری درم دارد[١]
جهانگیر کوهی اصفهانی
جهانگیر کوهپائی متخلّص به «کوهی» در سال ١٣٢٠ش در روستای «هونه گان» سمیرم سفلی متولّد شد و در زادگاه خود به تحصیل پرداخت. در جوانی به استخدام کارخانه ذوب آهن اصفهان درآمد در همان زمان شعر می سرود. وی در انجمن های ادبی فاضل هندی در فلاورجان و حافظ و خانه هنرمندان در اصفهان شرکت نموده است.
از اوست:
خداوندا مقدّر کن وصالت
بده ساغر وز آن جام کمالت
بگردان قلب من بر قبله گاهت
که باشد دیدگان من به راهت
خطا کردم اگر از راه عصیان
پشیمانم پشیمانم پشیمان[٢]
جهم اصفهانی
جهم بن صفوان اصفهانی، او در اصفهان به دهری گری متّهم و مرتد شناخته شده و به دستور خلیفه عباسی توسّط مسلم بن احوز عامل اصفهان کشته شده است.[٣]
[١] زندگانی حکیم جهانگیرخان قشقائی: اغلب صفحات؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص ٣٩ و ٤٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٤٦٧ و ٤٦٨؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، صص ١٠٤ و ١٠٥؛ زندگانی آیت اللَّه چهارسوقی، صص ١٩١-١٨٩؛ تاریخ اصفهان ( جابری)، ص٣٢٦؛ نقباء البشر، ج١، ص٣٤٤؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی)، ج١، صص ٣٩٩-٣٩٣؛ الذریعه، ج١٤، ص١٢٢؛ الاصفهان (رجال و مشاهیر)، صص ١٨٩ و ١٩٠؛ اصفهان: کتاب جوانان، صص ٢٢٩ و ٢٣٠؛ تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر)، صص ٢٧٩-٢٥٦؛ آثار عجم: مقدمه، صص ٦٠ و ٦١؛ دانشمندان و سخن سرایان فارس، ج٢، صص ١٦٠ و ١٦١؛ مدرس مجاهدی شکست ناپذیر، صص ١٦١ و ١٦١؛ شمس التواریخ، صص ٣٣ و ٣٤؛ نصف جهان و همه جهان، ص١٣٠؛ خدمات متقابل اسلام و ایران، ص٦١٠.
[٢] تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوم)، ص٩٧٣.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٤٣.