اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٤٤ - حیدر مدینی
٧١٠ق و گچبری نفیس ایوان شمالی مسجد جامع نطنز در سال ٧٠٧ق هنوز باقی است.[١]
حیدر رویدشتی*
فخرالدّین ابوالرّضا حیدر بن ابیطالب بن ابی زید احمد بن حسین بن سرهنگ رویدشتی اصفهانی، شاعر، محدث و ادیب دانشمند عصر سلجوقی.
در اصفهان به وعظ و خطابه مشغول بود. خوش کلام و شیرین سخن و فصیح و بلیغ بود. سفری به بغداد رفته و از مالک بن احمد بانیاسی حدیث شنید. سپس به وطن خود بازگشته و در سال ٥٤٨ق وفات یافت. وی به زبان عربی اشعاری دارد.[٢]
حیدر گلستانه
شرف الدّین حیدر بن محمّد بن حیدر بن اسماعیل بن علی بن حسن بن علی بن شرف شاه گلستانه، از بزرگان و اعیان سلسله گلستانه در اصفهان و در قرن هشتم هجری است.
ابن عنبه نسب شناس معروف او را در اصفهان ملاقات کرده و نوشته است که او در ربیع الاوّل ٧٧٩ق وفات یافت و از او اولاد و اعقابی به جای ماند.[٣]
حیدر مدینی
حیدر بن محمّد بن محمّد بن محمّد بن ابی القاسم مدینی اصفهانی، از فضلاء قرن هشتم هجری است. در تاریخ دوّم ذی الحجّه سال ٧٣٥ق کتابت نسخه ای از کتاب «محاسن اصفهان» تألیف «مفضل بن سعد بن حسین مافروخی» را به پایان رسانیده و دانشمند بزرگوار آقا سیّد جلال الدّین طهرانی در سال ١٣٥٢ق در طهران به چاپ
[١] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، صص ١٢٠ و ٨٧٥.
[٢] تلخیص مجمع الآداب، ج٣، الجزء الرابع، ص١٦٦.
[٣] عمده الطالب، ص٦٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٠٧؛ مجمل التواریخ، ص١١؛ تاریخ تشیّع اصفهان، ص٣٢٨.