اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٩٨ - پیر حاجات
مشرّف شد. پس از بازگشت به اردستان نزد عارف سالک آن جا پیر مرتضی علی اردستانی رفته و مراتب طریقت و سیر و سلوک را نزد او طی کرده و پس از فوت او به ارشاد مردم پرداخته و سلسله «پیر جمالیه» را تأسیس کرده است. وی سرانجام در ٨٧٩ق وفات یافته و در بقعه پیر مرتضی در محلّه فهره اردستان مدفون شد.
وی در نظم و نثر و فقه و حدیث و منطق و کلام نیز مهارت داشته و تألیفاتی از خود به یادگار گذاشته است که از آن جمله است:
١. «بیان الحق فی احوال سیّد المرسلین»، شامل ٧ مثنوی به نام های: «مصباح الأرواح»، «احکام المُحِبیّن»، «نهایه الحکمه»، «بدایه المُحَبّه»، «هدایه المعرفه»، «فتح الأبواب» و «شرح الواصلین». ٢. منظومه «شرح الکنوز و کشف الرّموز» ٣. «مرآت الأفراد» (مجموعه ٤٩ رساله کوچک) ٤. منظومه «روح القدس» ٥. «تنبیه الغافلین» (نظم و نثر) ٦. منظومه «مهر قلوب» ٧. «قدرت نامه» ٨. «نصرت نامه» ٩. «فرصت نامه» ١٠. «مرآت الحبیب» ١١. «رباعیات» در شرح منظومه «صفوت اهل التحقیق» افضل الدّین کاشانی ١٢. منظومه «مهرافروز و آفتاب ظلمت سوز» ١٣. «کنز الدّقایق و میزان الحقایق» ١٤. «کشف الأرواح» ١٥. «مدح الفقر» ١٦. «معلومات اسرار القلب و مفهومات انوار القلوب» ١٧. «فتح الأبواب و حقیقه الآداب» ١٨. «مکاتب» ١٩. «نورٌ علی نور» ٢٠. مثنوی «ناظر و منظور» ٢١. «المسطور فی رقّ المنشور» ٢٢. «استقامت نامه» ٢٣. «مشکات المحبین» ٢٤. «کلیات اشعار»[١]
پیر حاجات
در قریه «دیزیچه» از بلوک لنجان در سمت جنوب غربی اصفهان مزاری به نام پیر حاجات وجود داشت و ظاهراً از عرفاء و صوفیّه در قرن هشتم و نهم بود و ساختمان
[١] آتشکده اردستان، ج٢، صص ٣٥٠-٤٠٦؛ تاریخ نظم و نثر، ص٢٤٤؛ الذریعه: مجلدات مختلف؛ ریحانه الادب، ج١، ص٤٢٨؛ تاریخ ادبیات (صفا)، ج٤، ص٤٥٥؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «جمال الدّین»، ص٩٨.