اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠٦ - حاج محمّدجعفر لنگرودی
را در سال ١٠٨٨ق به خط نسخ کتابت کرد. این نسخه که حاشیه نویسی و بلاغ به خط مجلسی دارد، علّامه برای محمّدجعفر در ربیع الاوّل ١٠٨٨ق در پایان آن نسخه اجازه ای نوشته است.[١]
حاج محمّدجعفر لنگرودی
حاج محمّدجعفر بن محمّدصادق لاهیجی معروف به «لنگرودی» از اجلّه حکماء و افاضل مدرّسین فلسفه در قرن سیزدهم هجری است.
در اصفهان ساکن بوده و نزد جمعی از علمای اصفهان به تحصیل پرداخته است و فلسفه را نزد ملّا علی نوری تحصیل نموده است.[٢]
[استاد همایی میرزا ابوالقاسم مدرس خاتون آبادی و ملّا محراب گیلانی را از اساتید او دانسته است.[٣] ولی شاگردی حاجی لنگرودی نزد میرزا ابوالقاسم مدرس مورد تردید است.
لنگرودی در اصفهان مجلس درس برپای داشته و شاگردان زبده ای همچون آقا علی مدرس حکیم، آقا محمّدمهدی کلباسی، ملّا محمّد تنکابنی و آقا محمدرضا قمشه ای از او کسب فیض کرده اند.
وی در ٩ ربیع الثانی ١٢٦٠ق وفات یافته است.
شیخ محمّدحسین رشتی از نوادگان حکیم لنگرودی نقل می کردند:
«دست نوشته ای به خط حاج میرزا محمود کلباسی دیدم که نوشته بود: امروز که روز هفتم وفات مرحوم سیّد حجّهالاسلام شفتی است، حاج محمّدجعفر لنگرودی هم وفات یافتند. نماز مرحوم سیّد را فرزندشان حاج سیّد اسداللَّه خواندند و نماز حاج محمّد جعفر را حاجی محمّدابراهیم کلباسی خواندند».
مرحوم رشتی می افزاید: «جنازه مرحوم لنگرودی به نجف اشرف انتقال یافته و در
[١] فهرست مرعشی، ج٢٥، ص١٧٥.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٣٣.
[٣] شرح رساله مشاعر، ص١٥.