اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٦ - بابا شیخ حسین
تاریخ وفاتش را برخی سال ٩٩٦ در بغداد[١] و برخی دیگر سال ١٠١٢ه در مشهد مقدس نوشته اند[٢] و تاریخ دوم صحیح تر به نظر می رسد.[٣]
رساله آداب المشق هم از تألیفات اوست که به اشتباه آن را به میرعماد نسبت داده اند.
از او قطعات خوشنویسی و چند کتاب به خط نستعلیق خوش در کتابخانه ها و مجموعه های شخصی موجود است.[٤]
این رباعی از بابا شاه اصفهانی است.
دوشینه به بزم آن بت باده پرست
بودم که شد از باده عشرت سرمست
او رفت به خواب مستی و من از شوق
بر پاش نهادم سر و رفتم از دست
بابا شهاب
شیخ شهاب الدّین آزادانی معروف به «بابا شهاب» از عرفاء و دانشمندان عهد خود بوده و در قریه آزادان در نزدیکی اصفهان [و اکنون محلّه ای در غرب اصفهان] به خاک رفته است.
بابا شیخ احمد
بابا شیخ احمد مزارش در «سُهر فیروزان» از بلوک لنجان قرار دارد.
بابا شیخ حسین
بابا شیخ حسین که در قریه «پُوده» سمیرم مدفون شده است.
[١] گلستان هنر، ص١١٩.
[٢] پیدایش خط و خطاطان، ص ١٤٠ و ١٤١.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ص١٥٤.
[٤] احوال و آثار خوشنویسان، ج١، ص٩٠ و ٩١.