اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٥٦ - آقا حسین جیلانی لُنبانی
حاج مصوّر الملکی در شعر نیز قریحه ای داشت و در انجمن ادبی شیدا شرکت می کرد و «مصوّر» تخلّص می نمود. او در یکشنبه ٥ صفر ١٣٩٨ق در اصفهان درگذشت و در تکیه شهداء واقع در تخت فولاد به خاک سپرده شد.
این شعر از اوست:
ترسا پسر که زلف چلیپاش داده اند
از بهر بردن دل شیداش داده اند
چندان نبود لعل لب آن شکردهان
این جلوه ها ز خون دل ماش داده اند [...]
مست است تا به شام ابد آن که در ازل
از جام عشق لعل تو صهباش داده اند[١]
آقا حسین جیلانی لُنبانی
آقا حسین جیلانی لنبانی ابن ملّا حسن بن علی بن مولی حسن فقیه دیلمانی جیلانی تنکابنی، عالم فاضل، حکیم محقق، فقیه مدقّق، عابد زاهد. در سال ١٠٨٢ق متولّد شده و در اصفهان نزد جمعی از علماء خصوصاً علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی تلمّذ نموده و در فقه، اصول، ادبیات، حدیث، منطق و حکمت مهارتی به سزا یافت. ملّا محمّد صادق تنکابنی در ٤ جمادی الثانیّه ١١٢٣ق به او اجازه داده است.
وی در محله لُنبان اصفهان ساکن بوده و به «لُنبانی» شهرت داشته و در مسجد لُنبان تدریس و اقامه جماعت می نموده است.
وی سرانجام در ٢٦ رمضان ١١٢٩ق وفات یافته و در قبرستان تخت فولاد، در
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤٥٣؛ سیری درتاریخ تخت فولاد، ص١٩٠؛ تاریخ برگزیدگان و عده ای از مشاهیر شرق و غرب جهان، صص ٥١٥ و ٥١٦؛ دائره المعارف هنر، ص٥٣٢؛ طراحان بزرگ فرش ایران، ص٢٤٢؛ مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، بهار و تابستان ١٣٧٩، صص ٢٠١-١٩٧.