اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٢٥ - جعفر نوای اصفهانی
بزرگوار به نام های «شاهزاده ابراهیم» و جناب «حسین بن زید بن حسن بن علی»علیهما السلام می باشد.
در این که راشد در اصفهان کشته شده و در جی به خاک رفته سخنی نیست. سبک ساختمان گنبد مانند ساختمان های عهد سلجوقی و بدون تاریخ است و در قرون بعد از آن تعمیراتی انجام شده است.
به ظنّ نوسنده، سلجوقی بودن بقعه، دلیل بر آن نیست که آنجا قبر «راشد عباسی» باشد بلکه مظنون آن که قبر راشد در محلّی بوده است که اکنون به نام باغ مشهد خوانده می شود و این گنبد مربوط به جامع (مسجد جامع) شهرستان بوده است. «عماد کاتب» اصفهانی درباره کشته شدن راشد و دفن او می نویسد:
«و دفن الراشد باللَّه فی مدینه جیّ و افردت له تربه فی جامعها»
«یاقوت حموی» در کتاب «معجم البلدان» می نویسد:
«و فی جیّ مشهد الراشد ابن المسترشد معروف ویزار و هی علی شاطی ء نهر زنده رود»
بعید به نظر می رسد که سلاطین صفوی قبر خلیفه عباسی را در اصفهان پایتخت خود باقی گذاشته باشند و احتمال خراب کردن آن بسیار قوی و معقول به نظر می رسد.[١]
جعفر نوای اصفهانی
استاد جعفر نوابخش متخلّص به «نوا» فرزند فیض اللَّه، شاعر و ادیب توانای معاصر، در سال ١٢٩٣ش در اصفهان متولّد شد. در ٢ سالگی پدر را از دست داد و به همراه مادر به کرمانشاه رفت و تا سال ١٣١٩ش در آنجا به سر برد. تحصیلات ابتدایی را در کرمانشاه طی کرد و سپس به خیاطی پرداخت. و در کنار آن به تحصیل در دوره متوسّطه مشغول شد. در ١٧ سالگی ازدواج کرد و صاحب ٥ فرزند شد. در سال ١٣٢٩ش وارد
[١] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، صص ٢٠٨ و ٢٠٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٦٠٨ و ٦٠٩؛ مزارات اصفهان، صص ٢١٦ و ٢١٧؛ تاریخ ایران (کمبریج)، ج٥، ص١٣٠.