اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦٤ - میرزا بدیع درب امامی
مسجد اعظم قم موجود است.[١]
محمّد بدیع بن حیدرعلی
محمّد بدیع بن حیدرعلی، خوشنویس فاضل قرن یازدهم هجری در اصفهان. در تاریخ ٢٣ شوال ١٠٩٥ق نسخه ای از کتاب «استبصار» را به خط نسخ زیبا کتابت نموده و در خاتمه کتاب در ٩ صفحه اجازه ملّا محمّد تقی مجلسی را به فرزندش علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی را استنساخ کرده است. نسخه به شماره ٥٨٨ در کتابخانه آیت اللَّه مرعشی در قم موجود است.[٢]
میرزا بدیع نطنزی*
میرزا بدیع بن میرزا محمّد بن میر ابوالمعالی برزرودی نطنزی، شاعر و ادیب عارف از سخنوران قرن یازدهم هجری. وی در جوانی به لباس فقر و درویشی درآمد. مدّتی در اصفهان ساکن بود و عاقبت به سبزوار رفت. سال فوت او معلوم نیست.
این شعر از اوست:
دارد زلال چشمه حُسنت نظاره ها
مانند سبزه سرزده از کناره ها
چرخ از دل شکسته محابا نمی کند
آسوده است پای خم از شیشه پاره ها[٣]
میرزا بدیع درب امامی
حاج میرزا محمّد بدیع بن سیّد مصطفی بن سیّد عبدالحمید بن محمّد موسوی رضا توفیقی کوه گیلویه ای درب امامی اصفهانی، عالم زاهد جلیل و مجتهد فقیه ادیب، از مشاهیر علماء و مدّرسین اصفهان در عصر قاجاریه.
[١] فهرست کتابخانه مسجد اعظم، ص١٥.
[٢] فهرست مرعشی، ج٢، ص٢٨١؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج٢، ص١٩.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٤٦؛ میراث فرهنگی نطنز، ج٢، صص ١١١ و ١١٢.